<p>Het transport wordt geladen door vrijwilligers. Op de voorgrond: chauffeur Jaap van der Spek, Peter Eckhardt en chauffeur Ron Heikoop.</p>

Het transport wordt geladen door vrijwilligers. Op de voorgrond: chauffeur Jaap van der Spek, Peter Eckhardt en chauffeur Ron Heikoop.

(

Foto: Marielle Pelle

)

Hulptransport naar Moldavië

Met elkaar willen ze zich inzetten voor mensen die hulp nodig hebben. Twee vrachtwagens met materialen, ingezameld in de Bommelerwaard, staan klaar om te vertrekken naar het armste land van Europa: Moldavië.

door Marielle Pelle

Bommelerwaard - “Uit alle hoeken van de Bommelerwaard en daarbuiten hebben we spullen gekregen voor het project in Moldavië, waar we al enkele jaren bij zijn betrokken. Maar toen was de vraag: hoe krijgen we die spullen in Moldavië?” Aan het woord is Peter Eckhardt van diaconale werkgroep Gereformeerde Kerk Zuilichem. “De stichting Movu Moldova, die ook wortels heeft in de Bommelerwaard, is de enige die hier ervaring mee heeft. Nu is er een mooie samenwerking tot stand gekomen en vertrekken er twee vrachtwagens met hulpgoederen voor ons project in Neculâieuca. Daarna rijden ze door naar het zuiden, naar een project in Paicu en Moscovei, dit zijn beide projecten van de stichting Movu Moldova. Mooi dat dit nu gecombineerd kan worden.” Dankbaar vertelt Eckhardt dat het transport mogelijk was door een grote gift van kringloopwinkel De Spullewaard uit Zaltbommel.

Kort en met daadkracht legt Eckhardt uit waarom ze zoveel tijd, geld en energie starten in dit project. “Moldavië is het armste land van Europa. Er is weinig werk, veel mensen werken in het buitenland en kinderen blijven achter in de kindertehuizen. Daarbij is de regering door hun onmacht nog steeds erg corrupt.”

“De vorige keren deelden we voedselpakketten uit. Je komt dan bij gezinnen waarvan je weet dat er echt niets meer in de kast staat. Nu, met corona, is er ook geen markt en dat is de enige plaats waar voedsel betaalbaar is.” Geraakt kijkt hij me aan en zegt: “Een leerkracht verdient daar nog geen 1 euro per week.”

Foto’s
“Het was Gereformeerde kerk Apeldoorn die begon met het project voor een kindertehuis in Necalâieuca. Via via kwam er contact en zijn we samen gaan bouwen. Inmiddels werken we al drie jaar samen”, vertelt Eckhardt. “Samen met Rob, de contactpersoon van de werkgroep uit Apeldoorn, zouden we nu meegaan, maar door corona mogen alleen de chauffeurs het land in.” Met teleurstelling in zijn stem zegt hij: “Nu moeten we het doen met de foto’s die de jongens meebrengen.”

Uitzichtloosheid
Hij slikt even en zegt: “Deze spullen hebben ze daar gewoon nodig. Natuurlijk zijn daar ook spullen te koop, maar deze zijn kostbaar en niet van goede kwaliteit.” Eckhardts stem klinkt zachter als hij vertelt over de keren dat hij zelf meereisde naar Moldavië. “Wat me persoonlijk raakte was de uitzichtloosheid. We kwamen bij een gezin, vader was dronken en moeder zat daar met de kleine kinderen”, hij slikt weer, draait zijn hoofd even van me af en gaat verder: “Ik ben zelf ook vader in een jong gezin. Dit was zo mensonterend. De kinderen hadden alleen een broek aan, meer hadden ze niet.” Het wordt even stil, tot Eckhardt zegt: “Ik krijg er weer kippenvel van. De hulp is zo hard nodig.”

Bevalling
Chauffeur Jaap van der Spek uit Zuilichem rijdt het hulptransport. Dit is zijn negende rit naar Moldavië. Eerder reed hij ook al hulptransporten naar Oekraïne, Albanië en Roemenië. “Een rit is altijd spannend, vooral rondom de douane”, vertelt Van der Spek. “Het is een bevalling. Als je bezig bent, denk je: Dit nooit meer! Als je dan bij de mensen bent en de dankbaarheid ziet, ben je alles daarvoor weer vergeten.” Hij lacht: “Althans, dat zeggen vrouwen en ik zie de vergelijking wel.”

Vorig jaar november ging zijn vrouw Lia voor het eerst mee. De situatie raakte haar. “We hadden heel veel nieuw gebreide truien meegekregen. Toen we daar waren, had ik ze op een zondag na de kerkdienst over de bank gelegd, zodat iedereen er een kon uitkiezen. Er stond een 16-jarig meisje te kijken en ik zei tegen haar: “Wil jij geen trui?” Ze keek me aan en zei: “Nee, ik heb thuis al twee truien.” Lia slikt en zegt: “Ik heb heel de winter geen kleding durven te kopen. Ik hoorde elke keer haar opmerking.”

De chauffeurs Ron Heikoop uit Neerijnen en Everhardt Nijhoff uit Meteren, werken hard mee om alle materialen in hun trailers te krijgen. Het is voor beiden het eerste hulptransport dat ze gaan rijden. Met elkaar willen ze hier de schouders onder zetten. Peter Eckhardt kijkt tevreden toe en zegt: “We weten dat dit goed terecht gaat komen.”

Wil je meer informatie over de werkgroep? Kijk dan op www.gerefkerkzuilichem.nl/diaconale-werkgroep.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden