<p>Links Jose Brunselaar. In 2017 startte ze zelf via een taalhuis om te leren lezen en schrijven, nu is ze taalambassadeur in Rivierenland. Rechts staat Haas de Groot van Stichting Lezen & Schrijven.</p>

Links Jose Brunselaar. In 2017 startte ze zelf via een taalhuis om te leren lezen en schrijven, nu is ze taalambassadeur in Rivierenland. Rechts staat Haas de Groot van Stichting Lezen & Schrijven.

'Niemand hoeft zich te schamen!'

Beter leren lezen en schrijven of werken op de computer, vooral voor mensen die Nederlands als eerste taal hebben. Dit biedt het Leerhuis in brede school De Waluwe in Zaltbommel. Vorige week opende het zijn deuren officieel.

door Marielle Pelle

Zaltbommel - “Dit is een lang gekoesterde wens”, zijn de woorden van wethouder Bragt van gemeente Zaltbommel die de officiële opening - coronaproof - mag verrichten. “Dit is nodig. Als je bedenkt dat 13 procent van de bevolking laaggeletterd is. Als je laaggeletterd bent, sta je met 1-0 achter. Hoe lees je de instructies die je van je werkgever ontvangt? Hoe verdiep je je in de Arbo-regels? Hoe kun je participeren in vrijwilligerswerk? Je wereldje is dan klein.” Bragt noemt een aantal aspecten die later deze middag alleen maar duidelijker worden. “Ik ben blij dat deze aandacht er is, maar zeker dat we er concreet iets aan kunnen doen, want niemand hoeft zich hiervoor te schamen.”

“De opening is maanden uitgesteld en is nu veel kleiner dan verwacht”, vertelt Joke Verkuijlen van Kompas. “Het is een opening zonder bubbels, maar op dit project mag wel het glas geklonken worden.” Verkuijlen vertelt integer over het Leerhuis, want wat is het precies? In het Leerhuis zijn alle inwoners welkom voor lezen, schrijven, rekenen of werken op de computer. Meer dan de helft van de laaggeletterden zijn van Nederlandse afkomst. De woorden van Verkuijlen zijn duidelijk: “Laaggeletterdheid raakt onze samenleving.” In de Bommelerwaard zijn 12 tot 16 procent van de beroepsmensen laaggeletterd.

In een digitale presentatie komen alle samenwerkingspartners aan het woord, wat duidelijk maakt op welk stevig fundament het Leerhuis staat. Een samenwerking met de gemeenten Zaltbommel en Maasdriel, stichting Kompas, ROC Rivor en bibliotheek Rivierenland. “Ik ben heel trots op wat hier staat. Dit is het laatste taalhuis in Rivierenland, de gehele regio is nu voorzien. Wat een aanwinst!” Zijn de woorden van Marjon van de Ven, coördinator educatie en inburgering bij ROC Rivor. “Zaltbommel deed al veel op dit gebied, wat uitgevoerd werd door stichting Kompas en in de samenwerking met Maasdriel. De komst van het Leerhuis is een aanwinst en laat zien hoe landelijke problematiek, op de provinciale agenda komt en lokaal wordt uitgevoerd. Deze samenwerking maakt het sterk!” De presentatie wordt afgesloten met een man die eerlijk vertelt dat mensen niet geloofden dat hij niet kon lezen en schrijven, want hij werkte toch gewoon en redde zich toch zelf? Totdat hij zijn probleem besprak met zijn huisarts en die hem hielp in de richting van een taalhuis. “Ik werd een ander mens. Ik durf nu hulp te vragen. Er ging een wereld open”, vertelt hij trots. Verkuijlen sluit de presentatie heel integer af: “Dit raakt. Dit gunnen wij heel veel mensen!”

“Ik was 14 jaar en had een eigen kraam op de kermis. Ik had moeite met lezen en schrijven, maar dat was niet van belang. Toen ik ouder werd, werd ik steeds creatiever. Ik verbloemde het gewoon. As ik bij een gemeente een vergunning aan moest vragen voor een standplaats voor de kermis, dan liet ik vooraf mijn nichtje alles opschrijven. Ik dronk een kopje koffie met de wethouder, schoof het papier over de tafel en zei: “Vul het gelijk maar even in.”” Het is het verhaal van Jose Brunselaar. Als ze spreekt, glimlachen de beide wethouders die naar haar verhaal luisteren. Brunselaar vertelt dat ze niet kon lezen en schrijven, na haar scheiding besprak ze het open. “Als ik nu de mogelijkheid krijg, pak ik die met twee handen aan!” En dat heeft ze gedaan. Jose Brunselaar ging in 2017 naar een taalhuis en leerde alsnog de vaardigheden. Haar doorzettingsvermogen maakte haar taalheld Rivierenland en nu is ze taalambassadeur van Nederland. Haar ogen stralen als ze vertelt: “Nu kan ik whatsappen en ik stap zelf ergens op af!”

Haas de Groot, van Stichting Lezen & Schrijven, neemt de luisteraars mee terug naar het moment waarop Brunselaar vertelt dat ze problemen kreeg bij haar scheiding. Dit wordt in de praktijk vaak gezien. Als er iets gebeurt in iemands leven, een scheiding, een overlijden of ziekte, dan kunnen mensen het niet langer verbloemen. Duidelijk zegt De Groot: “Er is nog veel te doen. Mag onze missie zijn dat er bij mensen niet eerst iets ergs moet gebeuren voordat ze om hulp durven te vragen? Maar dat wij ze bereiken. Dit is een taak van ons allemaal!” Verkuijlen sluit af: “Niemand hoeft zich te schamen, want iedereen heeft het recht om te kunnen lezen en schrijven!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden