<p>Hummer behangen met de versierselen voor Europees brons die hij samen met Jill en het Nederlands team won.</p>

Hummer behangen met de versierselen voor Europees brons die hij samen met Jill en het Nederlands team won.

(

Foto: Digishots

)

Op het podium staan was een eer

Jill Bogers (15) rijdt al tien jaar op pony’s. Ze traint hard om telkens een stukje beter te worden. Dat lukt want bondscoach Imke Schellekens selecteerde haar voor het Europese Kampioenschap voor pony’s in Hongarije. Als je gelijk brons wint met het Nederlands team en individueel achtste wordt, zit er meer in.

door Jetty Duister

AlemVolgens moeder Harmke vindt Jill interviews geven best wel spannend. Maar, naar later blijkt, verdwijnen de eerste bibbers snel als het gaat over haar pony’s en haar passie voor de sport. Er kwamen en gingen pony’s en nu een paar jaar later is daar First Hummer. Alleen de naam zegt al iets over die pony.

Sprongkracht
Voor Jill is het bijna dagelijks ‘werk’ om te gaan trainen. Maar wanneer is dat begonnen? “Al toen ik vijf jaar oud was. In ging op mijn zesde rijden op de manege van de Gelderse Boys (de paardensportvereniging in Ammerzoden, red.). Vanaf toen deed ik mee aan wedstrijden. De pony’s werden steeds groter, letterlijk, en beter van niveau. Zo ben ik verder gegroeid.” Jill rijdt op haar eigen viervoeters en natuurlijk heeft ze favorieten. “Zeker, mijn eerste pony was Nicky. Samen leerden we de eerste dingen en dat zal altijd speciale herinneringen oproepen. Ik werd te lang voor zo’n kleine pony. Daarom werd hij verkocht. Dat blijft verdrietig, want ook Hummer zal weggaan.” Jill begon met dressuur, maar heeft ook ervaring met springen. Wanneer kwam het keuzemoment? “Drie jaar geleden sprong ik nog veel. Toen Hummer op mijn pad kwam is het toch dressuur geworden. Technieken van beide disciplines neem ik mee, zoals houding. Een dressuurzadel heeft meer een boogje waardoor je veel steviger zit. Met springen is je zadel platter. Je moet dan zelf veel meer op zoek naar je balans, anders lig je ernaast. Samen met de pony haal je de sprongkracht uit je benen en je core stability. Die techniek gebruik ik in de dressuur.” Jill zullen we niet in het krachthonk aantreffen. Ze traint dagelijks met pony’s en paarden. Die frequentie is ruim voldoende. Door thuis- en clubtrainer moeder Harmke, persoonlijk trainster Zwambagt en de bondscoach zal de Alemse zeker gewezen worden op verbeterpunten.

Ruiter in Oranje
Is er een verschil tussen de ‘gewone’ trainingen en de trainingen van Schellekens? “Met het Nederlands team hadden we tot aan het EK om de twee weken kadertrainingen. Eigenlijk is er niet veel verschil. De trainers zitten wel op één lijn. Met mama zet ik de puntjes op de ‘i’ en herhaal ik veel.” Het harde werken resulteerde in de selectie voor Oranje. Hoe blij was je? “We gingen paarden uit de wei halen, toen de bondscoach belde. Het nieuws dat Hummer en ik naar het EK mochten was echt fantastisch. Zo cool! Ongelofelijk, ik barstte bijna in tranen uit. Het was echt een wauw-moment.”

Toen Jill weer met beide voeten in de bak stond, wist ze dat er hard gewerkt moest worden. Samen met vier andere jonge talenten ging ze als ruiter in en voor Oranje aan de slag. Dat ze elkaar al een beetje kenden uit het reguliere wedstrijdcircuit, helpt natuurlijk voor de teambuilding. De meiden, allemaal jonger dan 16 jaar, gingen op trainingskamp bij Schellekens thuis. De hippische bond gaat altijd voor het hoogst haalbare. Dat kan alleen als er een goed team gesmeed wordt. Waren jullie dat? “We voelden elkaar supergoed aan en vormden een hecht goed team. Het voorbereidende kamp bij de bondscoach was supergezellig, maar we heb ook hard getraind en elkaar beter gemaakt. Eigenlijk ging dat vanzelf.” Liep alles volgens plan, want het was natuurlijk we een evenement in corona tijd? “Dat het doorging was al bijzonder. Op locatie moesten we mondkapjes op, in de stallen goed opletten en je mocht niet de toerist uithangen. De rit met Hummer vond ik spannender. Hij had nog nooit zo’n lange reis gemaakt. Daar was ik bezorgd over. Maar na zestien uur kwam hij topfit uit de trailer. Hij is sterk, stoer en elegant tegelijk.”

Vijf dagen in de flow met een heuse openingsceremonie. Het Nederlands team won brons! Op het podium staan voelt dan volgens Jill wel als een eer en iets ‘voor Nederland’. “Het was moeilijk te beseffen dat ik individueel achtste ben van Europa.” Maar het kwartje is gevallen en het team heeft het succes gevierd.

Nu de focus op het examenjaar op het Cambium College en het samensmelten met een nieuwe pony. “Ik heb al op een nieuw paard gereden, maar als ik eraan denk dat ik afscheid van Hummer moet nemen, word ik wel heel verdrietig.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden