Doelman, spits en assistent-trainer


<p>Rob Roding, staand vierde van rechts, op teamfoto van Nivo Sparta gemaakt in het voetbalseizoen 1988/1989&nbsp;</p>

Rob Roding, staand vierde van rechts, op teamfoto van Nivo Sparta gemaakt in het voetbalseizoen 1988/1989 

(Foto: Nivo Sparta)

Doelman, spits en assistent-trainer

In de serie voetbalverhalen uit een verder verleden deze week aandacht voor Nivo Sparta-icoon Rob Roding. Hij was zestien jaar de onbetwiste spits van het eerste elftal. Vervolgens was hij de trouwe adjudant van trainers als Frans Grondman, Bert Ruisch, Philip den Haan en Gerrie Schaap. Nu is hij een jaar of acht supporter van het eerste elftal.

door Wout Pluijmert

Zaltbommel - Ook voor Rob Roding gaan de jaren tellen. Hij is bijna 62 jaar en al 55 jaar lid van ‘zijn cluppie’ Nivo Sparta. Waarschijnlijk vanwege zijn postuur was hij aanvankelijk doelman. Op zijn vijftiende moest hij in Almkerk in het eerste elftal de legendarische Herman van Diejen vervangen. Voormalig voorzitter en destijds elftalleider Loek van Gameren kreeg Roding zover om het een keer in de spits te proberen. “Ik was toen 17 en ben tot mijn 32ste daar blijven staan. Ik moest stoppen omdat ik een chronische achillespeesblessure had.” Nivo Sparta ontsteeg in die periode met eigen jongens nooit de derde klasse. Roding werd trainer bij de junioren en werd na drie jaar assistent van hoofdtrainer Frans Grondman. Daarnaast fungeerde hij ook als teamleider. Grondman vertrok na vijf jaar en Roding ging als assistent door met Bert Ruijsch. “Nivo Sparta sloeg een nieuwe weg in, want Bert heeft een giga netwerk en haalde spelers als onder meer Theo van Geffen. Wij gingen de eerste klasse in met ook nog ervaren spelers als Patrick Peelen en Roberto Verhagen.” Nivo Sparta promoveerde in Aalst, op het veld van Roda Boys/Bommelerwaard, door winst op Zuidland naar de hoofdklasse, de top van het Nederlandse amateurvoetbal. Roding was niet alleen assistent-trainer maar hield zich in samenwerking met de trainers ook bezig met de scouting. In de hoofdklasse kreeg Nivo Sparta te maken met IJsselmeervogels, Spakenburg en Kozakken Boys. “Die grote clubs moesten zich op ons oude complex in die kleine kleedkamertjes omkleden, dat waren zij niet gewend. Maar wij wonnen thuis wel royaal van Kozakken Boys. Dat is nostalgie. Nu hebben wij een schitterend nieuwe accommodatie, maar ik denk nog wel eens terug aan ons oude kotje waarin wij de businessclub hadden ingericht. Destijds beschikten wij over twee speelvelden en een trainingsveld. Nu liggen er bij De Watertoren zeven velden en nog is het op zaterdag wel eens te krap.” Een korte tijd had Roding de eindverantwoordelijkheid toen Ruijsch aangaf dat hij de stap naar Gemert ging maken. Roding werkte nog met Philip den Haan en bijna drie seizoenen prettig met Gerrie Schaap. “Ik ben definitief gestopt omdat ik solidair was aan Ger nadat hij weg moest.

Fotobijschrift: Staand van links naar rechts Ton Visser (elftalleider) Marco van Beest, Peter Remie, Gijs Woelders, Aart Blanken (trainer) Rob Roding, Ton van de Hoek, Hans van Keulen, Jan van der Linden (grensrechter). Zittend: Gustavo Garcia, Wil Klaassen, Dick van Heusden, Berry Korver, Michel Pauw, Wino van Kooten, Harry Gloudemans Freek van der Donk.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden