Jubileum met de schooldeur op slot


<p>De school had een groot verrassingsfeest in petto voor directeur Hans van Leerdam. Hij is al 40 jaar werkzaam in het onderwijs. Helaas moest de school dicht, en viel het feest in het water.</p>

De school had een groot verrassingsfeest in petto voor directeur Hans van Leerdam. Hij is al 40 jaar werkzaam in het onderwijs. Helaas moest de school dicht, en viel het feest in het water.

Jubileum met de schooldeur op slot

De deuren van de scholen in Nederland gingen vorige week ineens weer op slot. Maar wat als je als basisschool een verrassingsfeest klaar hebt staan voor de schooldirecteur die 40 jaar werkzaam is in het onderwijs? Zoals alles in het onderwijs vraagt dat om omdenken, vraagt ook dit omdenken van het team van de School met de Bijbel in Zuilichem.

Zuilichem - Geen rij kinderen met feestelijke bogen voor de school, de rode loper is niet uitgerold en de schooldeur is op slot. Voor Hans van Leerdam, directeur van de basisschool in Zuilichem niets nieuws. Hij ging er namelijk vanuit dat niemand wist van zijn 40-jarig onderwijsjubileum. Maar in de praktijk was het anders. Achter de schermen had het team van school een feestelijke dag voorbereid. Echter moesten de deuren twee dagen voor het feest ineens weer op slot en zijn alle kinderen thuis in verband met de coronamaatregelen.

Twee stille jubilea
“Hier hadden vanochtend alle kinderen moeten staan”, vertelt collega Frandirka Dingemans, terwijl ze wijst naar het verlaten schoolplein. “Hans dacht dat wij zijn jubileum vergeten waren, iedereen had de verrassing zo goed stil gehouden. Helaas is nu de school dicht en gaat het jubileum alsnog stil voorbij. In oktober was Hans 12½ jaar directeur van onze school, ook toen kon er niets uitbundig gevierd worden. Twee jubilea in drie maanden en beide gaan stil voorbij, terwijl Hans iemand is die altijd voor iedereen klaar staat.”

Van Leerdam zelf is aan de slag in zijn werkkamer en elke keer staat hem weer een verrassing te wachten. Oud-collega’s die via een whatsapp-groepsgesprek een verrassende felicitatie brengen, een bak met kaarten die wordt bezorgd, een persoonlijk filmpje van het onderwijzend personeel. Van Leerdam laat het allemaal gelaten over zich heen komen en is vooral verrast en verbaast. Terwijl zijn ogen stralen, zegt hij: “Ik ben er stil van!”

Bouwen
“Wat is die 40 jaar snel omgegaan. Ondanks dat je in die jaren veel meemaakt, heb ik het altijd met plezier gedaan”, vertelt Van Leerdam. “Ooit heb ik me voorgenomen dat ik moet stoppen als het werk me tegen gaat staan. Ik ben er nu nog steeds dus dat is wel duidelijk!” Eerlijk gaat hij verder: “Maar als je me vraagt of ik het weer zou doen, dan antwoord ik: Nee. Dan zou ik iets anders kiezen.”

“Met kinderen werken is boeiend. Acht jaar lang zie je ze groeien en ontwikkelen, maar daarna zijn ze weg. Als je iets bouwt, dan ontstaat er iets fysieks uit je handen. Als hobby heb ik drie boten gebouwd, dan zie je iets onder je handen ontstaan.” Van Leerdam kijkt op en zegt helder: “Als ik het over moest doen zou ik, net als mijn vader, in de techniek gaan. Als ik in een technisch bedrijf kwam en ik zag die gasten aan het werk dacht ik altijd wel: Dat had ik ook wel willen doen.” Hij benadrukt: “Maar ik heb nooit spijt gehad van mijn keuze.”

Uitstapje
“Op mijn zestiende wist ik al dat ik het onderwijs in wilde. Mijn grotere broer ging ook het onderwijs in en ik werd door hem met dit virus besmet.” Van Leerdam blikt terug: “Ik ben al 40 jaar werkzaam in het basisonderwijs, met een uitstapje van een half jaar naar het voortgezet onderwijs. Er kwam een vacature voor docent techniek. Dit was natuurlijk een mooie combi, beide passies; onderwijs en techniek. Prachtig in een groot lokaal en heerlijk met je handen bezig zijn. Elke klas had twee uur in de week techniek. Ik had het gevoel dat ik elke week opnieuw moest beginnen met kennismaken. Ik was op maandag en dinsdag op het voortgezet onderwijs en de andere dagen van de week had ik groep 4, kinderen van 7 jaar. Als ik dan op woensdag weer op school kwam, dan sloegen ze hun armen om me heen en zeiden: “Meester, ik ben zo blij dat u er weer bent!”” Zijn ogen stralen als hij daarover vertelt. “Toen ben ik weer fulltime terug gegaan naar het basisonderwijs.”

Traktatie tegoed
“Ik dacht dat het team niet wist dat ik vandaag mijn 40-jarig onderwijsjubileum vierde. Ik had zelf een traktatie geregeld voor alle kinderen, maar de klassen zijn leeg en de schooldeur is op slot. Die traktatie, die houden ze te goed, want dit heb ik in 40 jaar nog nooit meegemaakt!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden