<p>Volgens Remko Bruckwilder zoek je dit huis niet, dit huis overkomt je. Het is heel bijzonder wonen en daarnaast ook nog eens een prachtig fitnessapparaat.</p>

Volgens Remko Bruckwilder zoek je dit huis niet, dit huis overkomt je. Het is heel bijzonder wonen en daarnaast ook nog eens een prachtig fitnessapparaat.

(Foto: Marielle Pelle)

Wonen in Bommelse watertoren

Statig en fier staat hij langs de Waal, aan de voet van de Bommelse brug en aan de rand van de historische stad Zaltbommel. De oude watertoren, gebouwd in 1905 en met zijn 21 meter hoogte een parmantige verschijning. In 1960 werd hij buiten werking gesteld, in de jaren ’80 kreeg hij de functie als weekendverblijf. In 2000 kreeg de watertoren de functie van woonhuis. Hoe is het om te wonen in een niet-alledaags huis en waar elke steen een verhaal vertelt?

door Marielle Pelle

Zaltbommel - “Dit is een huis waar iedereen iets van vindt”, vertelt Remko Bruckwilder, die samen met zijn vrouw Erika Flach al enkele jaren eigenaar is van deze bijzondere oude watertoren.

“In de zomer is het hier twee keer zo fijn als ergens anders, maar in de winter is het soms afzien. We wonen nu in een normaler huis in Zaltbommel, in de winter is het hier iets te spartaans. Vergelijk het maar met in de zomer kamperen in je tent. Dat is leuk voor een week, maar om er altijd te moeten verblijven is wat anders.”

Ik ontmoet Bruckwilder in de deuropening van de statige oude toren en terwijl hij me meeneemt op reis door dit bijzondere woonobject, vertelt hij hoe deze watertoren op hun pad kwam. “Nadat we hadden besloten om niet meer in buitenland te wonen en werken, waren we op zoek naar een locatie in ons geboorteland. Mijn vrouw doorzocht dagelijks Funda en hield alles in de gaten. We kregen woorden omdat ze vond dat ik hier niet genoeg tijd aan besteedde. Op een avond ben ook ik achter de computer gekropen en zag dit object, waarop mijn vrouw antwoordde: “Dat is alles wat ik niet zoek!” Op een druilige donkere dag in de winter zijn we gaan kijken en we waren meteen enthousiast. Mijn vrouw nog het meest!” Bruckwilder moest terug naar een project in Colombia en het echtpaar maakte een overzicht van de voor- en nadelen. “En ja, de lijst met nadelen was groter dan de voordelen, maar het charme-gehalte won het. We besloten een bod uit te brengen, maar we waren te laat. Er lag al een ander bod. Dat viel tegen. Mijn vrouw bleef erin geloven en maakte al tekeningen en bij wonder gebeurde het; het andere bod werd ingetrokken en toen was de watertoren van ons!”

De wereld aan je voorbij
“Hier wonen is 100 procent beleving”, zegt Bruckwilder, terwijl we door de tuin wandelen. Achter de struiken schieten de konijntjes weg en een roodborstje kijkt vanaf een tak nieuwsgierig toe. Bruckwilder vertelt over de functie, het creëren van waterdruk, die de watertoren had en laat de plaats zien waar de fundatie nog zichtbaar is van het pomphuis. Terwijl we langs de houtplaats lopen, merkt Bruckwilder op dat elk mandje hout helemaal naar boven moet worden getild. Wat dit inhoudt besef ik me later pas, als ik alle trappen oploop om in de woonkamer te komen, op bijna 20 meter hoogte.

We staan op de konijnenheuvel en kijken uit over de schitterende ongerepte natuur. Op de achtergrond hoor en zie je het verkeer op de A2 en aan de zijkant gaat de scheepvaart over de Waal. Bruckwilder: “Hier gaat de wereld aan je voorbij.”

Gestolde olijfolie
Door de rode deur betreden we de watertoren. Op de begane grond is de keuken, van waaruit mijn blik valt op een indrukwekkend trappenhuis. Het is er koud en dat is niet vreemd, wetend dat de warmte naar boven stijgt. “Het is hier zo’n 8 graden”, vertelt Bruckwilder. En dat dit niet altijd aangenaam is, maakt hij duidelijk als hij de olijfolie uit het keukenkastje pakt die door de kou gestold is. Zijn vrouw heeft een audiotour gemaakt die vertelt bij de rondleiding door de toren. “Zodat we niet met elke bezoeker of familielid mee naar boven hoeven”, zegt Bruckwilder. Waarom, besef ik me ook enige tijd later pas, als we boven in de toren staan en 80 traptreden verder zijn. En als je hier in de winter kookt, moet je met je kratje warm eten helemaal naar boven. Het is al koud voor je goed en wel zit. En een uurtje later kun je weer helemaal naar beneden om alles af te wassen.

Terwijl we in de keuken staan, vertelt de audiotour dat de eerste verdieping zes meter boven ons is en zes meter onder ons bevindt zich de kelder. We beginnen aan de beklimming van de toren. Op de eerste verdieping, op de slaapkamer komt de kou van beneden door de kieren van de vloer. Een trap verder komen we in het kleine atelier. “Het is een steense toren, dus als het buiten koud is worden de stenen koud. Is het buiten warm, dan worden de stenen ook warm en dit bepaalt de temperatuur in de toren.” Staand op de derde verdieping wordt ook duidelijk dat het moeilijk is om kasten te plaatsen tegen ronde muren, die ook nog eens taps toe lopen.

Als we de laatste trap op klimmen naar de vijfde verdieping, grapt Bruckwilder: “Ja, de toren is een prachtig fitnessapparaat. Je moet nu niet bedenken dat je je tas bent vergeten die nog in de keuken staat, of dat je naar de wc moet, die zich ook op de begane grond bevindt.”

Maar aangekomen in de woonkamer, op bijna 20 meter hoogte, wacht een schitterend, 360 graden, uitzicht. Een prachtig uitzicht op de Sint-Maarten van Zaltbommel, de contouren van de Sint Jan in Den Bosch die zichtbaar zijn, en de schepen in de Waal onder je, die nu ineens een stuk kleiner zijn.

Veel liefde
“De charme maakt alles goed”, zegt Bruckwilder. “Wie op visite komt, ziet alles wat mooi en schattig is. Ik zie alles wat nog moet gebeuren aan onderhoud en kluswerk.” Bruckwilder en Flach woonden op plaatsen over de hele wereld, maar nu is de Bommelse watertoren hun huis. “Dit zoek je niet, dit overkomt je. Dit huis heeft heel veel liefde nodig. Ja, er moet vooral veel liefde in.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden