<p>Karel van Zanten in de bus, zoals iedereen hem kent. Iedereen zwaait al als ze de bus zien, maar moeten nu wennen dat Karel niet meer achter het stuur zit.</p>

Karel van Zanten in de bus, zoals iedereen hem kent. Iedereen zwaait al als ze de bus zien, maar moeten nu wennen dat Karel niet meer achter het stuur zit.

‘Dit wordt wennen, Karel is er altijd!

Ruim 50 jaar was hij een vertrouwd gezicht bij de dorpsbakkerij. Deze week neemt de Brakelse Karel van Zanten afscheid en gaat hij met pensioen. Hoe neem je afscheid van een bekend dorpsgezicht? Die jarenlang bij iedereen aan de deur kwam en ruim een halve eeuw altijd voor of bij de bakker te vinden was?

door Marielle Pelle

Brakel - “Hier stond ik de vaat te doen op een rozijnenkistje”, wijst de 67-jarige Karel van Zanten. “Ik was toen 10 jaar. Ik kwam een beetje inpakken en bijvegen. Zo ging dat. Op mijn 14e ben ik in dienst gegaan bij de bakker. Ik moest toen nog één dag in de week naar school in Gorinchem. Nou ja, school...”, lacht hij. “Ik ging wel! Ik ging de pont over en kwam met dezelfde terug. Ik gaf niets om school. Ik mocht niet werken op de dag dat ik naar school moest, dus dan bleef ik gewoon thuis bij mijn moeder.”

De koek is op
“Nu gaat het niet meer”, zegt hij eerlijk. Van Zanten vertelt dat hij in januari corona kreeg, waar hij flink ziek van was. Voor zijn gezondheid moet hij ook enkele operaties ondergaan, die worden elke keer uitgesteld. Nadat hij in januari ziek was geworden, heeft hij niet veel meer gewerkt bij zijn werkgever waar hij al ruim 55 jaar dagelijks te vinden was. “De koek is op bij Karel”, zegt Caroline van Bakkerij Verba. “Het is nu tijd dat hij gaat genieten van de koek die nog over is.”

Venten
“Ik was hier elke dag om in te pakken en toen gingen we nog venten met brood langs de deur. Ik ging altijd mee en dan gebeurde er links en rechts wel eens wat”, Van Zanten begint te gniffelen. “Ik was 17 en mocht stiekem rijden in de auto van de bakker, maar dat ging mis in Poederoijen. Dat was een mooie tijd.” Even is hij stil. “Ik heb veel zien veranderen. Ik heb altijd gevent, tot in 2000 de euro kwam, toen zijn we daarmee gestopt. Sindsdien was ik dagelijks bezig met inpakken, opruimen en zorgen dat alle bestellingen werden weggebracht.” Hij zucht en zegt: “Het venten was het leukst. Al was het nu ook leuk om naar alle drie de winkels van de bakkerij te rijden.”

Weet je nog?
“We hebben het altijd best gehad met elkaar. We waren soms ook boos op elkaar, maar ik had het hier best”, vertelt Van Zanten. Bakker Christian van der Vegt, eigenaar van Bakkerij Verba, begint te lachen. Van Zanten kijkt hem aan en zegt: “Weet je nog dat we zo’n ruzie hadden?” Van der Vegt knikt: “Dat vergeet ik nooit meer.”

Van Zanten vertelt: “Hij was zó boos op mij en ik op hem. Ik ben naar huis gegaan en ik dacht: ik kom nooit meer. Na twee dagen kwam zijn vader naar mij thuis om te vragen: “Kareltje, wil je alsjeblieft weer komen?”” Nu kunnen ze er beide om lachen en halen ze herinneringen op: “Weet je nog dat je van de dijk was gereden en dat je mee ging naar de bakkersbeurs in Parijs?” Caroline vult aan: “Karel was er altijd van ‘s ochtends vroeg, tot ‘s avonds laat. Hij ging pas naar huis al iedereen klaar was. Karel was slecht naar huis te krijgen.” Van Zanten kijkt haar aan en zegt heel direct: “Het moet eerst opgeruimd zijn!”

Hij was er altijd
“Ik weet niet anders als dat Karel er is. Ik ben met Karel opgegroeid”, zegt de 42-jarige Van der Vegt. “Karel stond dag en nacht voor ons klaar, maar hij stond voor iedereen klaar. Al vroegen we op zaterdagavond laat nog iets; Karel ging. Hij is altijd goed voor ons geweest en in het bijzonder voor mijn vader en moeder. Karel is een icoon, iedereen kent hem. Jarenlang heeft hij huis-aan-huis brood gevent, men zwaait al als ze de bus zien.”

Drive tru afscheid
Donderdagavond 22 april neemt Karel afscheid van alle klanten tijdens ‘Karels afscheids drive tru’. Dat heeft de bakkerij voor hem geregeld. Karel kijkt er met spanning naar uit. Van der Vegt: “Dit wordt wennen, want Karel is er altijd geweest. Hij was er elke dag. Er wordt elke dag nog naar hem gevraagd. Hij wordt nu al gemist!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden