Logo detorenbommelerwaard.nl


On-kruid: Boterbloem

In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.

Al wandelend door het buitengebied, kun je niet om de vele soorten boterbloemen heen. De vrolijk wuivende boterbloemen met zijn haast plasticachtige, gele bloemen kom je dan ook overal tegen waar de grond maar enigszins vochtig is. De bloemblaadjes hebben een gladde, waterafstotende en boterkleurige bloemoppervlakte. Waarschijnlijk is dat de reden geweest voor zijn naam ‘boterbloem’. Maar de naam ‘boterbloem’ kan ook voortgekomen zijn door de gewoonte om met gele blaadjes de boter geel te kleuren. Het melkzuur neutraliseert dan het gif van de boterbloem.

Even voor de zekerheid, de gehele boterbloem is giftig voor de mens en niet eetbaar. Ook de koeien, paarden en geiten moeten niets van de giftige boterbloem hebben. Maar de gele haast fluorescerende bloemen trekken wel veel bijen en insecten aan. Wil je de boterbloemen verwijderen uit je tuin? Doe dan tuinhandschoenen aan, want het sap kan blaren veroorzaken op je huid. Delen van de boterbloem kunnen ook bij inwendig gebruik een branderige mond, slokdarm en maaggevoel geven.

Volgens mijn tante smeerden vroeger de bedelaars zich wel eens in met het sap van de boterbloem, waardoor er op die plek blaren ontstonden. Ze zagen er dan zo beroerd uit dat ze wat makkelijker een aalmoes zouden krijgen.

Rest mij nog te vertellen dat de boterbloem in heel Europa voorkomt, behalve rond de Middellandse zee.

Meer berichten