Logo detorenbommelerwaard.nl


<p>Marjolein Lagtenberg, zoon Klaas en Gerrit Den Besten voor hun huis in Zuilichem. &quot;Voor ons is het ons huis, voor veel Zuilichemers blijft het de kerk.&quot;</p>

Marjolein Lagtenberg, zoon Klaas en Gerrit Den Besten voor hun huis in Zuilichem. "Voor ons is het ons huis, voor veel Zuilichemers blijft het de kerk."

(Foto: Marielle Pelle)

‘Aan alles zit een verhaal’

Er is niets mis met een rijtjeswoning, een twee-onder-één-kap of een ruim appartement, maar je kunt je oog ook laten vallen op een bijzondere woning. In de Bommelerwaard zijn veel bijzondere woningen. De komende periode bezoeken we woningen met een verhaal. Deze week waren we te gast in de voormalig Gereformeerde kerk van Zuilichem.

door Marielle Pelle

Zuilichem - Binnenkomend in dit oude kerkje, kijk ik mijn ogen uit. Het is alsof de tijd heeft stilgestaan. Eigenaar Gerrit den Besten lacht: “Mijn hobby is verzamelen, maar klokken in het bijzonder.” Dat is wel duidelijk. Elke plank, elke kast en zelfs het aanrecht staat vol met klokken. De muren van deze bijzondere woning vertellen een bijzonder verhaal, maar de inrichting en alle verzamelobjecten ook! Elk object heeft een geschiedenis en krijgt een tweede jeugd in huize Den Besten. Gerrit den Besten knikt. “Hier zit aan alles een verhaal.”

Boos en teleurgesteld
“Ik woon hier vanaf 1995. Met het hoge water in 1995 had ik het kerkje net gekocht.” Den Besten vertelt met verve over de aankoop van dit bijzondere gebouw. “Het kerkje werd gebouwd in 1904 en werd gebouwd met materialen uit het eerste kerkje dat op deze plaats werd gebouwd in 1875. Tot 1995 werd hier kerk gehouden, bij de laatste kerkdienst ben ik zelf geweest.” Den Besten vertelt over zijn aankoop: “Ik wilde graag iets voor mezelf kopen. Ik was alleen en werkte toen al bij de gemeente. De Landerije plaatste een advertentie in De Toren, de krant kwam toen op donderdag uit en ik belde meteen. De week erop, op zaterdag, was er een bezichtiging met openbare inschrijving, maar toen had ik het al gekocht. Op deze open dag kwamen meer dan 150 man kijken, maar ik was al eigenaar. Mensen kwamen uit de regio, maar ook vanuit Amsterdam. Toen ze in Zuilichem kwamen en hoorden dat het al verkocht was, was men boos en teleurgesteld.” Den Besten lacht: “Ik ben nooit snel met keuzes maken, maar dit had ik zo beslist. Over een paar schoenen kopen doe ik nog langer.”

Respect
Den Besten vertelt dat hij het wel even benauwd had met het hoge water in 1995. “Ik dacht: straks breekt de dijk door en heb ik niets meer.” Den Besten ging alleen wonen in de oude kerk, maar er was geen gas en geen voorzieningen. “Mensen verklaarden me voor gek, om dit te kopen”, vertelt hij. Maar Den Besten zag overal oplossingen. “Ik trainde bij Nivo Sparta, dus daar douchte ik drie keer in de week.”

Marjolein Lagtenberg, partner van Den Besten: “We hebben verbouwd met respect voor wat het was.” En dat is goed te zien. In veel elementen is het oude kerkgebouw nog zichtbaar. Lagtenberg vertelt eerlijk dat vrienden of collega’s vaak zeggen dat ze het gebouw prachtig vinden, maar zelf zo niet zouden kunnen wonen. Lagtenberg knikt en zegt: “Ja, in de winter is het alleen in de keuken warm, in de kerk is het koud!” De keuken is in de oude consistorie gemaakt.

Alles heeft een verhaal
“Alles heeft hier een verhaal”, zegt Den Besten en hij wijst een bouwwerk aan boven in de kerk. Dat is de slaapkamer van zoon Klaas. “De wandelvereniging in Brakel had een mobiel huisje, ze gebruikten dat als oliebollenkraam. Dit stond al lang in de opslag en moest weg. Van al die schrootjes en plankjes heb ik het hele huisje gemaakt.” Den Besten gebaart: “Het was een kaal gebouw, er was niets. Van radiatoren tot gasleidingen komen allemaal uit de oude brandweerkazerne in Zaltbommel. Hier heb ik de CV mee aangesloten. Ik heb alles zelf gemaakt.” Hij wijst omhoog: “Ook het dakbeschot is van de oude brandweerkazerne.” En vol enthousiasme zegt hij: “Kijk deze oude plavuizen komen uit de oude Orion in Zaltbommel. Ze lagen in de kelder en zijn 4 centimeter dik.”

Museum
“Ook mensen hebben hier een verhaal”, zegt Lagtenberg. “Mensen die langs komen, zeggen vaak iets als “Mijn moeder is hier getrouwd”, of “Ik ben hier gedoopt”. Voor ons is het ons huis, voor veel Zuilichemers blijft het de kerk.” De woning geeft ook zeker jus aan de familie. Met warmte vertellen ze over de hoogtijdagen met kerst, als alle familieleden langskwamen en er lange tafels in de kerk stonden. “Maar in de dagen ervoor moest Gerrit ‘s nachts elke twee uur zijn bed uit om weer hout op de kachel te doen, om de ruimte een beetje warm te krijgen”, vertelt Lagtenberg. Terwijl we door de kerk lopen, zegt Den Besten: “De ruimtelijkheid vind ik fijn”, waarop zijn partner aanvult: “Ja, je bent even onderweg van voor naar achter.”

Terwijl we door de kerk lopen en de prachtige verzamelobjecten bekijken, vertelt Lagtenberg lachend dat iemand een keer vroeg of het een museum was. Waarop Den Besten zelf vertelt dat er ooit eens een rommelmarkt werd gehouden vóór de kerk, en dat vreemde mensen hier binnenstapten omdat ze dachten dat ook ín de kerk de rommelmarkt was.

Terwijl Lagtenberg en Den Besten samen met hun zoon Klaas hun bijzondere woning laten zien, heb ik het gevoel een nieuw museum te hebben ontdekt in de Bommelerwaard. Een plaats met een verhaal, gekleurd met unieke en kostbare verzamelobjecten. Waar de tijd heeft stilgestaan, maar waar alle klokken rustig verder tikken.

Meer berichten