Logo detorenbommelerwaard.nl


Foto: Carlijn Geron

Kerstgedachte

... was hij direct vanaf zijn geboorte. Hij groeide op in een gezin in een typische Bommelse volksbuurt. Zijn pa deed er alles aan om er voor te zorgen dat het hun gezin aan niets ontbrak. De man maakte lange dagen en als er ergens iets te verdienen viel, maakte niet uit hoeveel, dan was hij van de partij. Zo konden zijn kids studeren, kregen ze een auto toen ze hun rijbewijs haalden, kortom, het ontbrak ze aan niets.

Het ging zoals bij vele andere gezinnen. De kinderen trouwden en kregen zelf kinderen. Het bekende huisje, boompje, beestje verhaal. Opa en oma trots. Iedereen blij. Totdat de zoon verslaafd raakte.

Hij besloot te verhuizen. Andere omgeving, minder verkeerde invloeden, dan zou het vast en zeker wel goed komen. Hij verkocht zijn huis en huurde een huis een stuk verder van Zaltbommel. Helaas zat er een flinke overwaarde op het huis. Helaas ja, want die winst werd helemaal opgesnoven.

De bange jongen veranderde in een agressieve kerel, waar de hele nieuwe buurt in het dorp waar hij naartoe verhuisd was, voor rilde. Zijn huwelijk strandde en hij besloot hulp te zoeken. Nog verder van Bommel. Intussen was zijn vader gestorven, kortom, het zat hem niet mee.

Jarenlang hoorde niemand meer iets van hem in Zaltbommel. Tot afgelopen week.

Kreeg ik eerst een berichtje, iets later een telefoontje. Over dat hij inmiddels clean was. En hij had een nieuwe vriendin. Maar... Het allermooiste was dat hij een nieuw huis had gekregen. Een heel stuk dichter bij Bommel. En als hij een keer in Bommel was, of hij dan eens langs mocht komen.

Natuurlijk. Lekker ouwe herinneringen ophalen. Lachen om vroeger.

Mijn kerstgedachte voor hem is dat hij zijn kinderen weer gaat zien. En dat hij ooit weer een huisje krijgt in zijn lievelingsstadje.

Reageer als eerste
Meer berichten