Logo detorenbommelerwaard.nl


Een echte Bommelaar

... kijkt terug op het afgelopen jaar met gemengde gevoelens.

Een jaar waarin eindelijk het besluit is genomen voor een compleet nieuw zwembad incluis een gloedjenieuwe sporthal. Toe maar.

En ook een jaar waarin besloten is om proef te draaien met vrij parkeren in de binnenstad. Ik ben echt benieuwd of dit extra publiek naar het centrum gaat trekken. Zou mooi zijn.

Voor de woningzoekenden is het ook een mooi jaar geweest. Net voor het einde van het jaar zijn Pim en Pom opgeleverd, 59 appartementen voor starters en senioren. Maar sowieso zijn er in Zaltbommel vele nieuwbouwwoningen opgeleverd dit jaar. En dit gaat nog wel even door aankomend jaar, met het Virieupark in aantocht.

Helaas was 2017 ook een jaar van afscheid nemen.

Van onze Albert bijvoorbeeld. Onze knuffelburgemeester. Zo eentje vinden we niet zomaar meer.

Maar ook van vele andere echte Bommelaren. Zoals Gerard de Heer, mevrouw De Weert, de ouwe Welsing, Jasper Wolters, Henk Kaasjager, Giel Steevens, Cornelis de Gram, en helaas nog vele anderen. Zo hoorde ik dat Tonia Verhagen, de vrouw van Bart Verhagen van de garage op het Kerkplein, afgelopen week ook is overleden. De oudere Bommelaren weten wel over wie ik het heb.

Met het overlijden van zulke Bommelaren, sterft er elke keer ook een stukje Bommel.

Maar toch ook weer niet. Want elke keer als er over deze mensen gepraat of geschreven word blijven de herinneringen levend.

Daarom vind ik het schrijven van deze column ook zo leuk. Ik hoor van mensen: "Goh, wat leuk dat je over die en die geschreven hebt. Die mag inderdaad niet vergeten worden." Maar de nabestaanden moeten ook niet vergeten worden. Dus mensen, stuur deze mensen een kaartje voor het nieuwe jaar en ga er eens langs voor een praatje. Kleine moeite, groot plezier.

En verder wens ik iedereen een knallend uiteinde en een gezond en gelukkig 2018. Tot volgend jaar.

Reageer als eerste
Meer berichten