Logo detorenbommelerwaard.nl


Een echte Bommelaar

... heeft vast wel een herinnering aan zijn of haar schooltijd. En dan zijn er altijd van die leraren/leraressen bij die er uitsprongen. Door hun kledingkeuze, uiterlijk of manier van lesgeven. Waar de ene idolaat was van het vak, en dit ook verwachtte van elke leerling, was de andere juist idolaat van de leerlingen. En in de meeste gevallen was zo'n leraar van de laatste categorie dan ook razend populair bij de leerlingen.

Neem nou de heer Kapteyn. Heeft Nederlandse les gegeven op de Christelijke Mavo, Buys Ballot en het Cambium. Mijn herinneringen aan deze leraar heb ik opgedaan tijdens mijn schooltijd op de Buys Ballot. Hij was een leraar van de laatste categorie. Geen twijfel mogelijk. Voor mij was zijn les altijd een lichtpuntje. Wanneer ik in een moment van zwakte mijn agenda inkeek en zag dat ik de volgende dag Nederlands had, dan kon ik de hele nacht al heerlijk dromen over een miniatuur Rambo. Een soort van supersoldaat die naast zijn militaire loopbaan les gaf op een school. Undercover ronselde hij leerlingen. Alleen maar de beste. Want er was een chronisch tekort aan Seals. Hoe hij dit deed? Door uit zichzelf, of op verzoek, te verhalen over het leger.

Wanneer ik de volgende dag de les in stapte, wist ik al dat er geen heel uur les gegeven ging worden. Ik wachtte op een geschikt moment om toe te slaan. Bijvoorbeeld toen hij vroeg of ik zat te dromen toen hij het over meewerkende voorwerpen had. "Nee, niet echt meester. Ik hoopte alleen dat u vandaag over het leger ging vertellen. De vorige keer had u zo'n leuk verhaal over..." Het leek wel of hij de hele ochtend had gewacht op dit verzoek. Hij begon direct te vertellen over een anekdote uit zijn legertijd. Op zo'n moment veranderde er iets in hem. Van een man die beroepsmatig iets uitlegt aan zijn leerlingen naar een verhalenverteller pur sang. Je zag hem genieten wanneer hij vertelde. En geloof het of niet, als ik voor elk verzoek een tien had gekregen, was ik 100% zeker cum laude afgestudeerd.

Ik heb hem later nog wel eens gesproken tijdens een van zijn wandelingen door de wijk. Hij vertelde mij dat hij soms dingen ging vergeten. Gelukkig was hij toen helder. En dat heb ik geweten. Ik heb ruim een uur gepraat met hem. En weer begon hij te vertellen. Zoals in zijn gloriedagen. Ik zag hem genieten. Helaas is hij vorige week overleden op 77 jarige leeftijd.

Mijnheer Kapteyn, op de plaats... rust (zacht).

Meer berichten


Shopbox