Logo detorenbommelerwaard.nl


Een echte Bommelaar

... komt ook wel eens buiten Bommel. Zo moest ik afgelopen week iets ophalen vlakbij Mijdrecht. Zo gezegd, zo gedaan.

Nadat ik had opgehaald waar ik voor gekomen was, besloot ik om op de terugweg af te slaan bij Mijdrecht. Vroeger woonde mijn oom en tante hier met hun gezin. Superlieve mensen met een hart van goud. Behalve een hart van goud, had mijn oom nog iets van goud. Twee gouden handen. Hier bouwde hij een jacht van 14 meter mee, De Doolaard, waar hij mee rondzwierf op de Vinkeveense plassen.

Omdat wij het ons niet konden veroorloven boden zij ons een vakantieweek aan op hun boot. Nog steeds een onvergetelijke vakantie. Ik bedacht me dat het, nu ik zo dicht in de buurt was, niet meer dan normaal was om hun graf te bezoeken en er een bosje bloemen neer te leggen. In mijn herinnering zijn zij begraven in Wilnis. Er zijn daar twee begraafplaatsen. Op de gok bezocht ik er een. Ik moest op een bepaalde tijd weer in Bommel zijn, dus beide bezoeken ging niet lukken. Helaas koos ik de verkeerde.

Maar toen... Ik loop langs de graven en zie ineens een steen op een net verzorgd graf met de volgende tekst: 'Hier rust Maarten van Vliet. Geboren 25-9-1928 te Wilnis, overleden 9-1-1978 te Zaltbommel'

Als door de bliksem getroffen besefte ik: hier ligt mijnheer Van Vliet. Ik zie hem nog voor me. Onze gedistingeerde achterbuurman. Hij woonde samen met zijn vrouw en drie kinderen op de hoek Thorbeckestraat/Leenoffstraat, naast melkboer Spiering.

De man was eigenaar van een succesvol zandwinningsbedrijf. Reed in een Mercedes, dus was in mijn beleving een miljonair. Helaas stierf hij op veel te jonge leeftijd. Zijn echtgenote kwam veel bij ons over de vloer tot zij besloot te verhuizen naar Bruchem. Echt een lief vrouwtje. Ik verdenk haar er nog steeds van dat zij ooit een nieuwe centrifuge anoniem liet bezorgen bij mijn ouders, toen de oude het had begeven en mijn ouders het niet zo breed hadden.

Al deze herinneringen kwamen bovendrijven toen ik aan zijn graf stond, daar in Wilnis.
Ik besloot de bloemen op zíjn graf te leggen, als teken dat hij nog niet vergeten is.

Meer berichten




Shopbox