Een echte Bommelaar

... blijf je altijd, ook als je al jaren niet meer in Bommel woont.

En als je dan een Bommelaar tegen komt die er nog wel woont, dan ga je helemaal los.
"Elke vrijdag en zaterdag was ik te vinden in een van de kroegen. Het Torentje, 't Luifeltje of 't Hoekske. Altijd gezellig. Als ik weer in Bommel ben ga ik er nog eens heen."
"Eh... of ze bestaan helemaal niet meer of ze zijn inmiddels veranderd van eigenaar..."
Je ziet de oud-Bommelaar even peinzen.
"Oké, maar dan ga ik in ieder geval een patatje eten bij de Binkies. Even oude herinneringen ophalen."
" ... die bestaat ook niet meer?" Je ziet hem denken.

"Oh. Ach ja, alles verandert tegenwoordig. Maar wat er zeker nog is is het stadhuis. Dan loop ik daar even naar binnen om Wijnand van der Flier even de hand te schudden. Of is hij geen bode meer intussen?"
Hij vraagt dit laatste lachend, alsof hij er niet raar van opkijkt als dit daadwerkelijk zo zou zijn.
"Inderdaad, en het stadhuis is tegenwoordig gevestigd in een modern kantoorpand langs de A2."
Nu zie je de oud-Bommelaar langzaamaan wit wegtrekken.
"Dus ze zitten nu aan de kant van de Plieger. Of aan de kant van de voetbalvelden?"
"Aan de kant waar vroeger de voetbalvelden lagen"
"Lagen?!"
"Ja, die zijn verhuisd naar het terrein bij de watertoren."
Je ziet opluchting en weer wat kleur verschijnen op het gezicht.
"Pfff, gelukkig. Ik schrok al. Ik was bijna bang dat je zou zeggen dat VV Zaltbommel, Olympia dus, ook niet meer bestond. Nou, dan had je me kunnen wegdragen."
Op zulke momenten kun je maar beter zwijgen.

Meer berichten