"Bij wedstrijden ga ik het liefst als laatste. Na het inturnen, even zitten en bijkomen en dan alles geven." Dat klinkt als een topsporter in de dop Marit!
"Bij wedstrijden ga ik het liefst als laatste. Na het inturnen, even zitten en bijkomen en dan alles geven." Dat klinkt als een topsporter in de dop Marit! (Foto: Sport in de Spotlights)

'Ik heb een droom!'

Zes jaar geleden begon Marit van Herp te gymmen. Ze was toen drie! Van peutergym naar Top Turnen Zuid en het gaat hard. Het piepjonge turntalent uit Zuilichem heeft een Olympische droom. Dit is haar eerste grote interview en ook hiervan zal ze leren. Het gaat haar prima af. En misschien kan ze dat op school gebruiken in haar spreekbeurt over de Olympische Spelen. Marianne Vos kent ze niet. Dat komt misschien nog wel.

door Jetty Duister

Zuilichem - Buiten is het te koud om foto's te maken in haar prachtig nieuwe turnpakje. Daarom is de trainingsbalk naar de woonkamer gesjouwd. Marit laat pirouettes, overslagen en de spreidsprong zien. Ze lijkt van elastiek en weet van geen ophouden. Na een half uurtje poseren voor de foto's neemt de spring in 't veld samen met haar moeder Henja en broertje Ruben plaats aan de keukentafel. Daar zitten duurt maar even.

De stof van de peutergym was een peulenschil. SV Hamarithi-trainer Femke Rooijens had dat al snel gezien. De volgende stap, jong talent (de voorloper van de clubselectie voor 6- en 7-jarigen), werd genomen. Het wedstrijden draaien en geselecteerd worden is toen begonnen. Moeder Van Herp haalt de nog verse herinnering op: "Als selectielid van Hamarithi werd Marit gescreend. Wij wisten niet dat er 150 meisjes van 6, 7 en 8 jaar op zo'n dag zouden zijn. Twintig mochten er maar door. Marit was pas zes en pre-instapper, maar ze werd geselecteerd. Dat betekende dat ze vijf keer naar de districtstrainingen in Hoofddorp mocht. Voor ons begon toen het rijden naar trainingen en wedstrijden."

Het rek is best eng
Marit is allang van haar stoel af en vertelt in handstand en giechelend over hoe ze trainer Damon Montaigne-Jones vond. Hij staat Neerlands topturnster Eythora Thorsdottir bij. "Een hele leuke trainer. Hij praatte grappig en deed lief tegen iedereen. Hij noemde mij Merrit (op z'n Amerikaans, red.)! Ik vond balkballet het leukst. Je moest dan oefenen hoe je je evenwicht houdt." Uiteraard gingen de trainingen bij Rooijens gewoon door. De N-1 stof werd opgepakt. Het nationale niveau is weer een stapje verder. Welke toestellen Marit turnt? Vloer, sprong, balk en hoog rek. "Eerst vond ik de balk het leukst. Het rek vond ik moeilijk en soms best eng. Maar nu kan ik het goed en is het niet meer zo spannend. Als ik de reuzendraai doe, krijg ik een beetje wind. Afspringen en arm wisselingen mag nog niet." De turnsters worden beschermd. Aan hoog rek turnen doet Marit nog een jaar met lusjes en polsbandjes waardoor ze vastzit aan het rek. Bij de vloeroefeningen liggen er extra matten voor de gymnasten en op sprong wordt de plank nog niet gebruikt. En bij de balk? Die blijft hard als je er op valt of langs schaaft. "Maar ik val bijna nooit van de balk!"

Marit kan voor een negenjarige subliem uitleggen wat haar sterke turnpunten zijn en waar ze aan moet werken. Het markeert haar gedrevenheid die er gelukkig ook erg plezierig uitziet. Ze blijft stralen en lachen. "De vloer was eerst mijn favoriete toestel. Nu moet ik de stud, halve draai, tiktak eerst beter doen. Daar heb ik veel kracht voor nodig en dat oefen ik nu. Het muziekje mag ik niet zelf kiezen. Het is wel vrolijk en ik kan er sierlijk op bewegen. De Pegasus moet ik afzweven als een dolfijntje." Prachtig hoe beeldend de hefboomwerking, die ze onder knie moet krijgen, door de trainster is uitgelegd. Het valt echt op dat Marit veel uitleg in Jip en Janneke taal over haar turnen geeft. Complimenten voor Noortje Vorstenbosch van Top Turnen Zuid in Den Bosch. Want daar zet Marit inmiddels de volgende stappen in haar sportieve leventje.

Kriebels in de benen
Femke Rooijens werd benaderd door hoofdtrainer Nico Zijp. Marit deed met 70 andere meisjes tests in kracht en lenigheid voor doorstroom naar het RTC. Broer Ruben vertelde haar dat ze met een paar anderen door mocht. Marit was er helemaal beduusd van. Als lid van Hamarithi won ze nog zilver bij het NK op vloer. Maar een half jaar geleden nam ze afscheid van haar turnmaatjes in Aalst.

"Ik heb alweer nieuwe vriendinnetjes in Den Bosch. Ik train op maandag en vrijdag vier uren en zaterdags heel de dag. Maar ik heb wel pauze hoor! Wat ik niet leuk vind? Ik kan niks verzinnen. Soms ben ik een beetje moe, maar als ik er dan in kom gaat het weer goed. Thuis oefen ik ook veel. Ik spring altijd of ik sta op mijn kop. Op school krijg ik kriebels in mijn benen van het zitten. Gelukkig mag ik gaan staan bij het schrijven. Rekenen en taal vind ik leuk. Wat ik worden wil? Fysio. Maar eigenlijk heb ik een droom! Ik wil naar de Olympische Spelen. Voor mijn spreekbeurt met een Powerpoint presentatie heb ik heel veel plaatjes opgezocht, maar ik mag maar tien minuutjes vertellen." Het is duidelijk, Marit kan uren vertellen over haar passie ook al is ze nog (letterlijk) klein.

Teamgenoot Tisha Volleman en Sanne Wevers zijn haar voorbeelden. De weg is nog heel lang, maar sommige dromen zijn geen bedrog. Marit werd regiokampioen en won, ondanks een griepje, in november brons op de meerkamp. Eerste voorronde voor het NK: 10 februari. Doel? Plaatsing voor de halve finales. In maart is ronde twee, in mei de halve finales en daarna het Nederlands Kampioenschap in Tilburg. Past Marits droom in het gezinsleven? "De communicatie met de begeleiders is transparant en laagdrempelig. We mogen zelfs bij alle trainingen kijken. Die blije koppies zeggen dan genoeg. Thuis zorgen we dat er goed wordt gegeten en we letten op de bedtijd. Dat geldt ook voor Ruben. Hij is keeper bij BZC'14, won pas de beker voor de beste keeper bij de Proxyscup en traint bij de Leon Hutten Talent Academy. Mijn man Pedro en ik zijn zelf ook sportliefhebbers en zolang zij zo genieten, zetten wij ons er voor in."

Meer berichten