Winterviolen

In deze nieuwe rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.

De natuur blijft mij verbazen. Vooral als je na een nachtelijke sneeuwbui 's morgens opstaat en dan naar buiten kijkt en ziet dat de winterviolen hun bloemhoofdjes boven de sneeuw uitsteken. Ze laten hun kracht maar weer eens zien en zijn niet plat te krijgen.

Als er één bloeiende 'winterse' plant tegen vorst en slecht weer kan, dan is dat wel de winterviool. Hij trekt er zich niets van aan. In het ergste geval laat hij zijn kopje even hangen om dan bij de eerste de beste weersverbetering weer trots zijn bloem te laten zien. Het lijkt wel of hij de winter uit mijn tuin wil jagen.

De winterviool geurt wel minder dan de zomerviool, die de Latijnse naam Viola (welriekend) heeft mee gekregen. De winterviool heeft daardoor minder 'medicinale eigenschappen'. Daarmee bedoel ik een minder ontstekingsremmende en verlichtende werking bij astma en bronchitis.

Daarentegen bezit de winterviool veel meer etherische olie en slijmstoffen, die een (gezichts-)reinigende en voedende werking hebben en een weldaad zijn voor de (baby)huid.

Gebruik dan vooral de uitgeperste bloemen om zalf of olie van te maken. Maar als ik u een advies mag geven, zou ik de bloemen toch maar laten staan, daar heeft u een winter lang plezier van.

Verwijdert u de uitgebloeide bloemen, dan bloeien de winterviolen nog lang door, vaak tot ver in het voorjaar!

Meer berichten