On-kruid: Klein Hoefblad

In deze nieuwe rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.

Als je hem voor het eerst ziet, lijkt hij van een afstand op de paardenbloem, maar die bloeit nog niet deze tijd van het jaar. Hoe natter en kleiachtiger de grond, des te beter heeft het klein hoefblad het naar zijn zin.

Het is een merkwaardige plant, omdat hij eerst gaat bloeien met een mooie gele bloem, op een geschubde steel zonder bladeren (nu weet u ook waarom hij tot de naaktbloeiersplantenfamilie behoort). Pas als de bloem is uitgebloeid, verschijnen de, op een hoefijzer gelijkende, bladeren.

Nu we het toch over de bladeren hebben; mijn tante gebruikte de wat bitter smakende bladeren als smaakmaker voor een hartige taart. En waren het niet de Kelten die het dons verzamelde, dat onder het blad zit, en het droogde om kussens mee te vullen?

De officiële benaming: Tussislogo komt van het Franse 'tousser' wat 'hoesten' betekent. Hiermee zijn we dan ook meteen beland bij de medicinale eigenschappen van de plant. Er zitten namelijk slijmoplossende stoffen in het blad en de wortel, die ook zorgen voor genezing van uitwendige wonden.

Een waarschuwing is wel op zijn plaats: het klein hoefblad bevat ook giftige stoffen, die bij langdurig gebruik leverschade kunnen veroorzaken. Dus laat het klein hoefblad maar gewoon staan in de natuur.

Gelukkig is er een gekweekte versie te verkrijgen, die geen schadelijke stoffen bevat.

Meer berichten