Diewe Kolboach gaat komend seizoen zijn beste benen voorzetten bij Roda Boys in Aalst. "Minder over de sluis, lekker dicht bij huis!"  Foto: Jetty Duister - Sport in de Spotlights
Diewe Kolboach gaat komend seizoen zijn beste benen voorzetten bij Roda Boys in Aalst. "Minder over de sluis, lekker dicht bij huis!" Foto: Jetty Duister - Sport in de Spotlights (Foto: )

Diewe wordt Roda Boys-man

Diewe Kolbach is een liefhebber van het voetbalspelletje. De afspraken moeten toch wel gemaakt worden op het uitzendschema van PSV. Helaas was het resultaat van de Eindhovense club niet dat wat Kolbach had gehoopt. Voor de student Sociaal Maatschappelijke Dienstverlening, geboren en getogen in Poederoijen, schijnt de zon in voetballand wel. Hij heeft al vroeg in het lopende seizoen kunnen beslissen over te stappen van Kozakken Boys O19 naar het eerste elftal van Roda Boys in Aalst.

Door Jetty Duister

Poederoijen - Kolbach begon net als zoveel jongens met voetballen. Voor hem geen plaatselijke club want die is er in het Bommelerwaardse dorp niet. "Ik zat op de basisschool en ben toen begonnen bij voetbalvereniging Zuilichem. Mijn moeder was al betrokken bij de club en daarom koos ik niet voor Brakel denk ik. In 2014 fuseerden de jeugdteams van beide clubs en werd de naam BZC; Brakel Zuilichem Combinatie. We kwamen toen in contact met trainer Arie Schep. Hij stelde voor om een keertje mee te trainen bij Kozakken Boys. Hij dacht dat ik het daar aankon en toen ben ik overgestapt naar Werkendam."

Niveau verschil

Toen Kolbach begon bij de Boys merkte hij al snel de verschillen. "Het niveau in Zuilichem was 3e en 4e klasse. Dat werd hoofdklasse! Niet alleen aan de spelsnelheid moest ik wennen. Ook aan de locatie met alles erop en eraan en zelfs de reisafstand. Conditioneel en technisch lukte het wel. Maar ik moest knokken om niet op de bank of zelfs de tribune te belanden. De toenmalig trainer Mo Duzgun heeft me geleerd hier mee om te gaan. Hij liet zien dat je altijd stappen kunt maken. Dat hoorde je dan bij de evaluatiegesprekken. Of ik die eng vond? Nee hoor, ik klets wel een eind weg." De jonge Diewe ging met sprongen vooruit en kreeg zelfs de opdracht de kar te trekken van de B1 (nu O17, red.). Bij die verantwoordelijkheid hoorde de aanvoerders band en de kunst om meer zijn mond dicht te houden!

Leiderschap en leerprocessen

Leiderschap moet je ook leren. Is dat gelukt? Aanvoerder zijn boeide me in die zin niet. Volgens mij ben ik mezelf gebleven. Het is wel een leerproces geweest op het veld. Snel gefrustreerd zijn en je mondje roeren bij de scheidsrechter is niet handig. Daar had ik wel last van. Het is tenslotte belangrijk om rustig te blijven. Gewoon ouder en wijzer worden helpt. Het heeft ook geen nut om te reageren bij de scheids. Je hebt geen inspraak en die man staat er ook voor zijn plezier." Kolbach vertelt lachend dat hij soms nog wel eens de sluis heeft opengezet, maar inmiddels weet hij dat de man met het fluitje vaak gelijk heeft.

Als 1e jaars speler stroomde Kolbach door naar de A1/O19-1 van Kozakken Boys toen uitkomend in de landelijke 3e divisie. "Met trainer Nigel Branderhorst draaide ik een minder seizoen. Maar ook daar leerde ik van. Nu ben ik 2e jaars en dit jaar is het beste jaar tot nu toe. Onder leiding van Jerome Ceton ben ik weer aanvoerder geworden. Na degradatie spelen we in de 4e divisie landelijk. Als je het vertrouwen van de trainer hebt en dat is wederzijds kun je heel veel stappen zetten." Verbaal is hij minder aanwezig, het spelinzicht is gegroeid en voetbaltechnisch gaat het prima. Wat zijn de sterkste punten? "Ik ben iemand die graag met de bal aan de voeten loopt en dan een goede pass afgeeft waardoor ik het spel snelheid kan geven. Mijn huidige positie is verdedigende middenvelder en dat is de plek waar ik mijn sterke punten het best kan gebruiken. Ik ben ooit begonnen als spits en ga steeds verder naar achter maar niet achteruit! We hebben nog een paar wedstrijden te spelen. De eerste plaats wordt erg lastig, maar we kunnen nog gaan voor de derde periode en dan speel je de play-off voor promotie en degradatie."

Voetballer in de zorg

Voetballen in Aalst, een bijbaantje bij Boijmans Foodimpuls in Zatbommel, studeren in Breda en wonen in Poederoijen. Dat vraagt flexibiliteit en hoe ziet de toekomst eruit? "Verkassen naar Roda Boys was een inkopper. Te oud voor O19 en het eerste elftal van Kozakken Boys was niet haalbaar. Dat wist ik allang. Maar mijn ambitie is wel zo hoog mogelijk te voetballen en samen de kartrekker zijn voor de club. Roda Boys speelt in de 2e klasse. Voor de winterstop waren we er al uit." Een ander niveau, 'echt mannenvoetbal', meer fysiek contact en pittige duels; gaat Kolbach vervallen in oude gewoontes? "Nee, ik ben nu volwassen genoeg om rustig te blijven. Met een goed gevoel ga ik weg bij Kozakken Boys. Ik heb leuke en goede trainers gehad op een toplocatie. En niet te vergeten de vrijwilligers zoals Chris Admiraal. Het eerste seizoen bij Roda Boys zal wennen zijn. Garantie op een basisplaats heb ik niet. Het bestuur liet me weten dat ze elke week de besten opstellen en zo sta ik er ook in. Als ik mezelf ontwikkel en kan bewijzen is het misschien mogelijk om me te profileren op het middenveld. Spelen op een andere positie kan ik ook hoor! Ik kijk er naar uit." Lekker dichtbij huis trainen en voetballen en minder vaak over de sluis rijden. Dat zou meer tijd vrij betekenen voor werken aan de toekomst. Het bijbaantje is nu om leuke dingen te doen. De studie in Breda is voor de toekomst. "Alle punten zijn binnen, het gaat goed. Ik ben begonnen op het Prinsentuincollege in Andel. Daarna op Koning Willem 1 in Den Bosch de opleiding Sport & Recreatie op niveau 2. Nu studeer ik op niveau 4 en dat is best een stap. Mijn werk gaat denk ik liggen in de jongeren- of ouderen zorg. Ik realiseer met dat je dan werkt met mensen met persoonlijke problemen, maar daar zie ik juist de uitdaging in. Over tien jaar? Samenwonen met mijn vriendin in een mooi huis in Zuilichem, een fulltime baan in de zorg, zo hoog mogelijk lekker voetballen en PSV kijken.

Jetty Duister
Meer berichten