Jinte met één van haar 'sparringspartners' Beer.
Jinte met één van haar 'sparringspartners' Beer. (Foto: Sport in de Spotlights )

Jinte; girlpower pur sang!

De 16-jarige Jinte woont sinds een jaartje in Zaltbommel, maar groeide op in Nieuwaal. Ze werd geboren in Utrecht; met beperkingen. Na zeven operaties, veel doorzettingsvermogen en de juiste keuzes te hebben gemaakt, staat Jinte aan het begin van haar topsportcarrière in het rolstoeltennis.

door Jetty Duister

Zaltbommel - Jinte is een aparte naam. Waar komt die vandaan? "Mijn moeder was kraamverpleegster. Toen ze zwanger was van mij heette een kraamkindje zo en dat vond ze een mooie naam. Van mijn geboorteplaats weet ik niets. Wel van Nieuwaal en Zaltbommel en de verschillen. Bijvoorbeeld dichterbij school wonen. In mijn examenjaar op het Cambium hoefde ik minder te fietsen." Zo had ze meer tijd voor tennissen. Inmiddels studeert Jinte, maakt ze deel uit van de Nederlandse selectie wheelchair tennis en sinds tien maanden heeft de familie een huisgenoot die fiks wat aandacht vraagt. Beertje, de Berner Sennen pup, heet nu Beer!

Revalidatie is topsport
De mbo-studente is geboren met scoliose dat zich uit in zijdelingse verkrommingen van de rug en, in Jintes geval, ook problemen met haar benen. Ze is opgegroeid met de wetenschap dat operaties noodzakelijk zijn en dat begon al op jonge leeftijd. "Ik ben uiteindelijk zeven keer geopereerd. Dat ging niet altijd goed en het heeft veel revalidatietijd gekost. De rugoperatie was een must toen ik enorm scheefgroeide. Die behandelingen zijn gelukt. In 2015 werd geprobeerd om een verlengstukje te plaatsen om mijn benen een gelijke lengte te geven. Dat mislukte. Het jaar erop zijn de groeischijven uit mijn linkerbeen gehaald, zodat dat niet langer werd."

Na alle operaties en de herstelperiodes gaat het nu goed en heeft Jinte meer bewegingsvrijheid. Ze vertelt dat ze eigenlijk nooit pijn heeft gehad. Een wonderlijk iets als je nagaat wat zij allemaal heeft moeten doorstaan. Misschien is daar de power ontstaan dat een meisje nodig heeft om haar mannetje te staan in de topsport?

Geen hockeyspeelster of amazone?
Jinte speelde toen ze zeven was een half jaartje hockey bij MHCD in Drunen. "Daar was een team voor mensen met een beperking, waardoor je op een gelijkwaardig niveau kon hockeyen. Voor mij was het te vermoeiend. Dat kwam omdat lopen door mijn verschil in beenlengten lastig was. En eerlijk gezegd ben ik ook niet zo'n teamspeler." Geen hockey dus. Amazone dan? "In Nieuwaal had ik een eigen paard. Rijden heb ik met behulp van mijn vader mezelf aangeleerd. Het is waar dat paardrijden goed voelde. Ik probeerde er zo lang mogelijk op te zitten zonder dat ik er last van kreeg. Toch heb ik er nooit aan gedacht paardensporter te worden.

Talentendag Papendal
Na de tweede operatie aan haar been, verveelde Jinte zich tijdens de revalidatie. Zij stelde zelf voor meer te sporten en toevallig viel ze op bij Robin Ammerlaan, zelf Paralympiër. Hij nodigde haar uit voor een talentendag op Papendal. Basketbal viel af; te druk op het veld. Toen kwam tennis in beeld. "Ik begon in 2016 met trainen in Nieuwegein bij de zus van bondscoach Dennis Sporrel. Een gewone tennisvereniging met prima faciliteiten. Ik heb er één seizoen getraind. Wat ik zo leuk vind aan deze sport? Gewoon het spelletje wat je speelt. Voor het tennissen zat ik eigenlijk niet zoveel in de rolstoel. Ik moest dus eerst leren hoe met een wheelchair om te gaan. Hoe kom je vooruit? Hoe moet je remmen en 'opstaan' als je omvalt, want soms ben ik overmoedig en vergeet ik dat mijn benen vastzitten."

Wheelchair op bestelling
De eerste stoel was een voorraad dingetje. Nadat de tennissport serieuzer werd voor Jinte moest er een rolstoel komen die paste. "Mijn wheelchair komt uit Amerika en is speciaal voor mij op maat gemaakt. Erik Stuurman is degene die alles opmeet en mijn wensen noteert. Wat er te kiezen valt? De kleur, welke wielen je wil, voor gravel of hardcourt, de spaken, de bandenkeuze en noem maar op. Hoe meer keuzes hoe hoger de prijs. Mijn stoel is echt het belangrijkst. Die bepaalt of ik er lekker in zit en goed kan bewegen. Ik heb gemerkt dat ik minder moe word als ik mijn beenspieren niet hoef te gebruiken. Aan mijn conditie werk ik hard en ik ervaar dat door het tennis mijn rugspieren ook sterker worden. Mijn algehele gezondheid is door de sport beter geworden."

Eind november 2016, het jaar van de laatste operatie, werd de Bommelse geselecteerd voor het Nederlandse jeugdteam. Met twee jaar minder ervaring, boekte Jinte topresultaten. Daarna ging de tennisbal rollen. "In Zoetermeer won ik mijn eerste nationale toernooi. Met één game meer winst, won ik. Een geweldige verrassing. Naast een envelop (cashback van het inschrijfgeld, red.), kreeg ik bloemen en een foto." Vorig jaar won Jinte zeven toernooien en werd Nederlands kampioen MU18. Ook nu gaat het crescendo; toernooiwinsten met dubbelpartner Lizzy de Greef, finale plekken in het enkelspel en als hoogtepunt de dubbelslag in het ITF-toernooi in Knokke. De reis begin mei naar Israël met team NL was ook een belevenis. "We werden zesde in de World Team Cup, vergelijkbaar met de Fed- en Davis Cup. Die oranjesfeer was geweldig."

Jinte sprokkelt nu punten voor de rankings. Ze speelt om te winnen. Drie trainers staan haar bij, in Valkenswaard en het Topsport Centrum - Almere. Supporters moeder en broer zorgen regelmatig voor vervoer. Over twee weken gaat broerlief mee naar Amiens, Frankrijk, waar Jinte als derde is geplaatst. De uitdaging? Winnen! Net als Aniek van Koot wil Jinte de Paralympics halen. Een plek op de wereldranglijst van de senioren in 2020 is een eerste stap.

Wil je haar steunen op weg naar die doelen? www.stichtingjintewheelchairtennis.com

Meer berichten