Een echte Bommelaar

... doet geregeld een 'rondje Bommel' en komt dan onderweg altijd wel iets of iemand tegen. Zo reed ik een tijdje geleden op de scooter door Bommel. Ik reed vanaf de Koxkampseweg langs de veiling. Dan rijd je het brugje over, richting Lion cars. Ik heb dat stukje honderden keren gereden. Gewoon een stukje Bommel.

Nu woon ik bijna 50 jaar in Bommel en ik dacht dat ik elk straatje en steegje inmiddels wel kende. Of er in ieder geval ooit wel eens van gehoord had. Tenminste, als je de Waluwe niet meerekent. Niets bleek echter minder waar. Ineens zie ik een straatnaambordje met de naam Plakweg. Het betreft het straatje gelijk rechts na Lion cars, vanuit de stad bezien. Altijd gedacht dat dit ook Stationsweg was.

Plakweg. Had ik echt nog nooit van gehoord. Ook niet buiten Bommel. Wel van plakband. Of plakboek. Maar eerlijk waar, nog nooit van Plakweg.

Ik vraag me ook af: waar komt die naam vandaan? Zou er ooit een echtpaar hebben gewoond waarvan de man of vrouw vreselijk onder de plak zat? En dat er om de een of andere reden ineens een einde aan die ongemakkelijke situatie kwam? Oftewel, onder de plak was weg.

Misschien woonde er ooit een tandarts in die straat, welke tandplak verwijderde bij zijn patiënten. Plak weg. Het zou kunnen.

Of omdat het achter de veiling ligt, is het volgende misschien de reden geweest om de weg 'Plakweg' te noemen. Er werkte op de veiling een zekere heer Plak. Deze goede man werkte zes dagen in de week, twaalf uur per dag, keihard om zijn gezin met negen kinderen te kunnen voeden. Dit deed hij jarenlang zonder te klagen. Altijd te vroeg op zijn werk en altijd te laat naar huis. Tot hij op een zekere dag niet op zijn werk verscheen. En de dag erna ook niet. Sterker nog, tot op de dag van vandaag heeft niemand meer iets van de heer Plak vernomen. Iedereen had het erover. Plak is weg. Het laatste waar ze hem nog gezien hadden was op het wegje achter de veiling. Inderdaad, de Plakweg.

Meer berichten