In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.
In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.

On-kruid: Adderwortel

In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs. Deze week over de adderwortel.

De rechtopstaande roze bloemetjes vallen meteen op langs de kant van sloten, grachten en in vochtige weilanden. Ik heb hem zelfs in de tuin aangeplant deze mooie blikvanger, als je hem regelmatig nat houdt is dat geen enkel probleem. De mooi gevormde en fris gekleurde bladeren van de adderwortel, leveren ook een bijdrage aan deze fraaie bloeier.

Bijzonder is wel dat hij niet voorkomt in Ierland en de Scandinavische landen. Of dat iets met de niet zo fraaie zomerse temperaturen te maken heeft of het klimaat, dat durf ik niet te zeggen.

Als sierplant, maar ook als medicinale plant, mag hij eigenlijk niet ontbreken in onze tuinen. Omdat de adderwortel familie is van de rabarber (duizendknoopfamilie), heeft het jonge eetbare blad een zuurtje. Daarnaast smaakt hij ook een beetje naar spinazie. Het is dan ook een zeer smakelijke groente om af en toe te eten. Neem dan wel de verse jonge bladeren, die zitten vol met vitaminen. Door het hoge looizuur gehalte werkt de plant ook nog ontstekingsremmend, bloedstollend en wond samentrekkend.

Ook biedt de thee, getrokken van de jonge bladeren, wel eens uitkomst bij zwerend tandvlees. Mijn tante gebruikte een kompres gedoopt in adderwortelthee om er schrale plekken en schaafwonden mee te behandelen.

Als je de volgende keer weer eens langs de adderwortel loopt, moet je er toch maar eens bij dit stukje stilstaan.

Meer berichten