Met haar geweven sociale dagboek is Anneke Klein uitverkoren om te exposeren tijdens de Textielkunst Biënnale in de Spaanse hoofdstad.
Met haar geweven sociale dagboek is Anneke Klein uitverkoren om te exposeren tijdens de Textielkunst Biënnale in de Spaanse hoofdstad.

365 Zaltbommelse dagen in Madrid

Anneke Klein weefde 365 dagen aan elkaar tot een 'Sociaal Dagboek van de Stad'. Daarmee verschafte zij zich toegang tot de 8th WTA International Biennal of Contemporary Textile Art, die van 17 september tot 3 november plaatsvindt in Madrid. Thema van deze tweejaarlijkse kunstmanifestatie is de duurzame stad. Anneke legde het sociale netwerk rond haar Zaltbommelse huis en atelier met garens vast.

door Loeki Bruinink

Zaltbommel - Denk je bij handweven aan oude ambachten? Als je de werken van Anneke Klein ziet, niet. De weefgetouwen waarop ze zijn gemaakt mogen dan oud zijn – de oudste stamt uit circa 1800 - de vaak frêle weefsels die ze ermee creëert, ogen eigentijds en tegelijk tijdloos.

Tijd speelde het afgelopen jaar een belangrijke rol in het werk van Anneke. Zij besloot 365 Zaltbommelse dagen uit te beelden in een geweven wandobject en schreef zich daarmee in voor de biënnale in Madrid. Het thema van deze wereldtentoonstelling was 'Sustainable City' oftewel 'Duurzame Stad'. "In eerste instantie vond ik het een sleets geraakt thema. Je hoort het begrip duurzaamheid tegenwoordig zo vaak. Maar wat is duurzaam? Ecologische garens die je vanuit Japan invliegt?"

De weefkunstenares besloot het over een andere boeg te gooien en focuste zich op een sociaal duurzame samenleving. "Ik heb gekeken naar mijn eigen buurt en de sociale indrukken uitgebeeld in mijn weefsels. Elk dag van het jaar vatte ik samen in een geweven blokje." In tien maanden tijd weefde ze 365 van die blokjes aan elkaar tot een 'Sociale Dagboek van de Stad' van 2.85 bij 1.55 m. Dat kon de jury van de World Textile Art Organization bekoren: uit de duizenden internationale inzendingen werd haar wandobject verkozen. Als een van de vijftig textielartiesten mag Anneke haar werk in het najaar exposeren tijdens de prestigieuze textielkunsttentoonstelling. Ze voelt zich vereerd.

"Toen ik eenmaal het concept had bedacht, ben ik aan het werk gegaan. Of ik nou naar Madrid ging of niet, ik zou het maken. Ik weefde 52 weken van 7 blokjes. Dat resulteerde in een symmetrisch wandobject van 364 dagen. Maar wat moest ik met blokje 365? Dat werd een afbeelding van mezelf. Je hebt toch altijd zo'n kaartje naast een kunstwerk hangen, waarop staat wie de maker is? Dat is de ontbrekende dag."

Aan de basis van het werk ligt de zogenaamde linnenbinding: een op, een neer. "De uitdaging is om te kijken wat ik daarbinnen kan doen. Die mogelijkheden blijken onuitputtelijk!" Vooral als iets onmogelijk lijkt, wordt Klein getriggerd. "Krijg je met enkeldraadsgaren breuken? Is mohair te harig en papier te stug om mee te weven? Ik vind het heerlijk om in mijn eentje uit te vogelen hoe je er toch mee kunt werken. Lekker pielen met draadjes! Op dit moment is het helemaal mijn ding om met blokjes te werken. Gisteren bedacht ik me nog hoe gelukkig ik hiervan word."

Meer informatie vind je op oogappelhandweverij.nl.

Meer berichten