Visser Rein geniet van de rust en de ondergaande zon tijdens het vissen.
Visser Rein geniet van de rust en de ondergaande zon tijdens het vissen.

Langs de dijk naar Bommel…

In de zomerperiode gaan veel mensen op reis, een dagje uit en reizen over de schitterende dijken in Rivierenland. Deze zomer gaat ook de redactie van De Toren en Het Carillon op reis over de dijk naar Zaltbommel en schrijft over toevallige ontmoetingen zomaar langs de dijk naar Bommel.

door Marielle Pelle

Nieuwaal - Het is in de avond als ik onder aan de dijk naar Zaltbommel in Nieuwaal in alle rust van de natuur een visser ontmoet. Ik zak in kleermakerszit naast hem neer in het hoge gras, we kijken over het water en in het westen zien we dat de zon rustig aan ondergaat. Een rustgevend en schitterend beeld. "Dit doe ik nu graag, het is zo lekker ontspannen", zegt visser Rein uit Gameren. "Ik had vanavond even zin om uit te waaien. Ik zeg tegen het vrouwke: "Ik ga vissen!" vertelt Rein. En terwijl hij over de Waal kijkt en dieper in zijn jas duikt zegt hij: "Het waait ook harder dan ik dacht."

Geluk hebben
Ik ben benieuwd of hij vanavond al een mooie vangst gedaan heeft. "Ik heb al twee voorntjes gevangen, één van 25 en één van 30 centimeter. Dat zijn die vissen met die rode vinnen", vertelt hij, als hij aan mijn gezicht ziet dat ik weinig verstand heb van vissen. De vissen die hij vangt zet hij allemaal terug. "Het maakt me niet uit wat ik vang, het is geluk hebben. Ik doe het graag en het is lekker ontspannen."

Vaste stekkie
Rein vertelt dat dit plekje onder aan de dijk bij Nieuwaal zijn vaste stekkie is om 's avonds te gaan vissen. Hij vertelt dat hij moeilijk kan lopen en hieronder aan de dijk kan hij zijn auto naast zich parkeren. Daarnaast is het een fijne plek omdat het er zo rustig is. Hij gaat ook wel eens vissen bij de put van 't Blinkertje in Nieuwaal, maar dat is verder lopen en dat lukt niet altijd.

Beet
Ineens trekt de lijn en laat het belletje op de hengel zich horen: "Ik heb beet denk ik", zegt Rein. Maar helaas is het een schip dat langs vaart, wat Rein, doordat we in gesprek waren, niet aan had zien komen. Door de onderstroming van het schip trekt de lijn.

We kijken nog even voor ons uit, aan de overkant in Hellouw zien we een klein bootje met vissers dobberen. "Die zie ik vaak varen als ik hier zit. Ze vissen waarschijnlijk op snoekbaars."

Ik ben benieuwd wat Rein er toe brengt om regelmatig te gaan vissen. "Je doet het om iets te vangen, daar doe je het voor. Soms zit ik hier een hele middag en avond dat ik niets vang, maar ik zit toch lekker, zeker bij mooi weer. En in de avond zie ik de zon hier ondergaan, dat is zo'n mooi gezicht. Het is ontspanning. Ik zit midden in de natuur en als ik dan naar huis ga, denk ik: ik heb toch lekker zitten vissen!"

Rein gaat verder: "Dit is toch rustgevend. Hoor je het klotsen van het water? Dat geeft rust." We kijken rustig over de Waal en zien dat de zon steeds verder ondergaat. Op de krib naast ons is een reiger komen zitten die ook over de Waal tuurt. "Ik krijg hulp met vissen", lacht Rein, "maar hij pakt alleen de kleine visjes hoor."

Flink beet
Rein schenkt nog een laatste kopje koffie voor zichzelf in en we nemen afscheid. Als ik terug de dijk oploop, kijk ik nog even terug over de Waal en bedenk me: Jammer voor Rein dat de vissen vanavond niet wilden bijten. Maar als ik de rode bulten op mijn benen zie, kom ik tot de pijnlijke conclusie dat er vanavond wel andere dieren langs de dijk waren die flink beet hadden.

Meer berichten