Het Rabattenbos is een van de vergeten stukjes natuur waarover de Stichting Dorp & Landschap Bommelerwaard zich heeft ontfermd.
Het Rabattenbos is een van de vergeten stukjes natuur waarover de Stichting Dorp & Landschap Bommelerwaard zich heeft ontfermd.

Weeshuis voor verwaarloosd groen

Stichting Dorp & Landschap bemoeit zich al sinds mei 1974 met ontwikkelingen rond natuur, landschap en milieu in de Bommelerwaard. De laatste jaren bekommert zij zich ook steeds meer om verwaarloosde gebiedjes. Als Weeshuis van het Landschap ontfermt zij zich over lapjes Bommelerwaard waar niemand bijster in is geïnteresseerd. Die geeft zij hun natuurlijke kracht terug. Met mooie gevolgen.

door Loeki Bruinink

Rossum - In haar 45-jarig bestaan heeft Stichting Dorp & Landschap Bommelerwaard haar stem al vaak laten horen. Bij gemeenten, provincie, Staatsbosbeheer en Rijkswaterstaat zorgt zij voor lokale inbreng. "Dat proberen wij zo positief mogelijk te doen. Zeker, we dienen regelmatig zienswijzen in. Maar wij onderbouwen onze grieven en denken mee in oplossingen. We merken dat deze houding vruchten afwerpt. Steeds vaker weten instanties ons te vinden en worden we actief betrokken bij de aanpak en besluitvorming rond ingrepen in onze leefomgeving."

Gijsbert Smit, Kees Frowein en Paul van Haren zijn de huidige bestuursleden van de stichting. Per dossier omringen zij zich met deskundigen, zoals de Nijmeegse bioloog Cyril Liebrand. Hun voorgangers hebben zich onder meer succesvol bemoeit met de dijkverbetering begin deze eeuw. Die adviserende rol heeft de stichting nog steeds, zeker ook wat betreft de begroeiing en het maaibeleid op de dijken. Daarnaast focust ze zich steeds meer op het beheer van 'vergeten' groen, om zo de biodiversiteit terug te brengen.

Als Weeshuis van het Landschap - de naam voor de landschappelijke inpassing van de N322 - ontfermde de stichting zich over het Rabattenbos in Zaltbommel: een uniek stukje waterrijke natuur, grenzend aan bedrijvenpark De Wildeman. Ze herstelde op de aarden wallen de oorspronkelijke structuur met elzen, passend in het cultuurhistorisch beeld van komkleipolders. Vogels, kikkers en amfibieën waarderen de ingrepen, zo blijkt. "De watersnip is zelfs gesignaleerd!"

Er zijn nog meer adoptieplannen, onder andere voor het moerasbosje aan de Jannestraat in Hurwenen en mooie akkers in de uiterwaarden. "Ook zijn we in gesprek over een strook op de zuidhelling van station Zaltbommel. Daar wordt het afval van reizigers nu geklepeld. Dat komt zo in het milieu terecht. Van die afgekloven helling vol plastic maken we graag een bloemenweide."

Dat de stichting een gebied succesvol kan beheren, is te zien op Fort Sint Andries. Door de ruigte te beteugelen, verdubbelde het aantal plantensoorten. "Het is onmogelijk de beplanting helemaal inheems te krijgen. Neem de Waal. Die zorgt telkens weer voor verrassingen door uitheemse zaden aan land te spoelen. Dan staat de dijk ineens vol zonnebloemen. Maar de ooievaarsbek, agrimonie en knopig helmkruid zijn teruggekeerd rond het fort. En de das en patrijs voelen zich er thuis. Met die soortenrijkdom is het gebied echt een juweeltje."

De stichting is actief op Facebook en lanceert binnenkort haar website en podcast.

Meer berichten