Julian Duijzer bij Black Marlin, een gigantische zeevaartschip. Julian voer mee van China tot aan Rotterdam.
Julian Duijzer bij Black Marlin, een gigantische zeevaartschip. Julian voer mee van China tot aan Rotterdam.

Aan boord voor 'n grenzeloos avontuur

Bijna een maand mocht de 16-jarige Julian Duijzer uit Poederoijen mee varen aan boord van de Black Marlin, een reis waarmee hij direct de helft van de wereld zag. Een bijzondere reis en een grenzeloos avontuur!

door Marielle Pelle

Poederoijen - Enkele dagen na zijn thuiskomst schuif ik aan tafel bij deze jonge wereldreiziger. Heel rustig, en alsof het heel gewoon is, vertelt de 16-jarige Julian over zijn avontuur. Hij is gefascineerd door de zeevaart, hij studeert aan het Scheepvaart en Transport College in Rotterdam, waar hij na de zomervakantie aan zijn tweede leerjaar voor kapitein begint. Zijn vader werkt ook in de scheepvaart en voor dat bedrijf werden er in China 18 binnenvaartcasco's gebouwd. Deze binnenvaartschepen werden via een groot zeevaartschip naar Nederland vervoerd, waarna ze in Werkendam verder worden afgebouwd. Voor Julian een unieke kans om aan boord te stappen en mee te varen vanuit China naar Nederland.

Julian vertelt hoe hij vanuit Schiphol naar China vloog, waar hij in Nantong aan boord stapte van de Black Marlin. Om mij een visueel beeld te geven, zoekt hij gegevens op in zijn telefoon en vertelt me dat dit een zeeschip is van 217 meter lang en 42 meter breed. Dit schip vervoerde de binnenvaartschepen in één keer naar Rotterdam. Julian vertelt heel nuchter over de werkzaamheden die hij mocht doen aan dit schip, wat negen verdiepingen telt, en waarin hij een eigen hut had. Hij mocht verven, schuren, bikken, touwen vastzetten, navigeren op de burg en sturen. Zijn ogen beginnen te stralen als hij vertelt over het moment dat hij voor het eerst in zijn leven de evenaar passeerde. In de zeevaart is dit een speciaal moment, wat door de bemanning van een schip graag gevierd wordt met een uitdagende ontgroening voor het nieuwe bemanningslid. Julian vertelt dat hij allerlei opdrachten moest doen, waarbij de bemanningsleden veel schik hadden. Daarna kreeg hij zijn certificaat, het werd opgenomen in zijn zeevaartboekje en dit moment werd met elkaar gevierd. Ja, als hij terugkijkt op de reis vond hij dit toch wel de mooiste belevenis.

Naast het passeren van de evenaar vond hij de hoge golfen op zee ook een mooie belevenis. Hij vertelt dat het in Afrika momenteel winter is en toen ze om de Kaap heen voeren, was het slecht weer en waren er meters hoge golven. Hij vertelt over de honderden walvissen die hij zag nabij Mozambique. "Dat was maar zo'n 40 mijl uit de kust." Hij ziet mijn vragende ogen en rekent me gelijk voor: "Dat is zo'n 65 kilometer." Met enthousiasme praat hij verder over de dolfijnen bij Madagaskar, van waaruit ze doorvoeren naar Afrika en zo naar Calais, om als laatste de doorsteek te maken naar de haven van Rotterdam, waar zijn ouders stonden te wachten. Ik vraag hem wat het eerste was dat hij deed toen hij thuiskwam. Met een glimlach: "Naar de Kraaij in Zuilichem voor een frietje en een frikandel speciaal."

Met deze wereldervaring maakt hij op jonge leeftijd al waar: Wie verre reizen maakt, kan mooi verhalen!

Meer berichten