Met de derde generatie op komst willen dochter en moeder Willemse door dans iets meegeven voor nu en later.
Met de derde generatie op komst willen dochter en moeder Willemse door dans iets meegeven voor nu en later. (Foto: Loes van Gameren )

Balletschool Paulette Willemse 45 jaar jong

De banner van de balletschool staat fier overeind op de stoep voor de ingang. Geen hedendaagse locatie, maar een historisch pand met enorme deuren. Bij binnenkomst is de eerste indruk gezellig. Na een rondleiding door moeder Paulette en dochter Emma, die inmiddels samen de school runnen, worden de verhalen vertelt in de theekamer. Daar maken leerlingen soms huiswerk, maar vooral het socializen is belangrijk.

door Jetty Duister

Zaltbommel - Kun je als balletschool de toekomst nog rooskleurig zien nu er ook zoveel andere dansvormen, vooral voor de jeugd, aangeboden worden? Wat is er al veranderd ten opzichte van de eerste jaren? Waar staan jullie voor? En wat geeft voldoening? Het zijn zo wat vragen die de dames met kennis van het vak, zakelijk inzicht, vol passie en emotie beantwoorden.

Geen geschikt lijf
Paulette begon op zesjarige leeftijd met dansen. De balletcursus werd georganiseerd door de Nederlandse Huisvrouwenvereniging in de Zaltbommelse Philipsschool. "Mijn vader was huisarts en op de zolder van ons huis gaf ik als kind al les aan vriendinnetjes en verzon ik uitvoeringen. Ik ging, na het gymnasium, in Utrecht Frans studeren, want mijn ouders wilden wel dat ik een vak ging leren. Ballerina zou ik nooit worden. Mijn lijf bleek daarvoor niet geschikt te zijn. Lesgeven ging mij wel goed af en dat ben ik gaan doen; als balletlerares en als docente Frans op Buys Ballot in Zaltbommel." Ballettermen zijn in het is Frans, dus ook dat kwam prima uit. Op 1 september 1974 openende Willemse op haar eigen verjaardag de balletschool. Er zijn twee zalen met prachtige spiegelwanden, de barres en een hoog plafond dat lekker is voor de akoestiek. Momenteel wordt er hard gewerkt aan het uitzoeken van honderden dansoutfits en accessoires. De sfeer in de school en het kantoor is huiselijk voor een extra goed gevoel.

Wekelijks 320 leerlingen
Er werd begonnen met 14 leerlingen. Nu zijn dat er honderden verdeeld over 42 groepen, in 10 dansvormen voor verschillende leeftijden en niveaus. "Ik geef de klassiek balletles, Emma flamenco en er zijn nog meer docenten. Wij hebben een passie voor dans. Lessen moeten leuk zijn en vooral niet saai. Ons lesplan is er dan ook één van groeien. Alles wordt aangepast op de leeftijd en wat motorisch en lichamelijk verantwoord is. Als juf kun je je leerlingen stimuleren om goed te oefenen. Of we streng zijn? Bekijk het net als bij turnen. Om iets goed te kunnen, moet je de tijd nemen en veel trainen. Dat is soms hard werken, maar als het dan lukt, is dat een overwinning op jezelf waar je heel blij van wordt."

Betoverend pakje
Moeder Willemse had destijds niet echt een businessplan. Haar visie was gewoon goed les geven. Dat is gelukt. Er zijn veel dames die als kind begonnen en nu 35 jaar later nog steeds lessen volgen. Dat zegt wel iets! Die vonk van danspassie is vaak overgesprongen. Dochter Emma kreeg een paplepel met dans en dat smaakte in eerste instantie heel vies. "Als 4-jarige vond ik het doodeng in de kleuter les van juf Margo. Ik sta huilend op mijn eerste balletfoto. Dat komt nu ook nog regelmatig voor bij nieuwelingen. Ze willen heel graag op ballet. Eigenlijk zijn ze dan een beetje betoverd door het pakje. Maar het is ook best spannend in zo'n vreemde ruimte met voor jou onbekende kinderen, de balletjuf en mama op de gang. Gelukkig komt het, net als bij mij, meestal goed. Vanaf mijn tiende kreeg ik flamenco lessen. Natuurlijk wil je als puber spijbelen, maar uiteindelijk heeft juist die dans me gegrepen. Op mijn zestiende viel ik in voor onze zieke docente Lara. Dat was eigenlijk logisch. Ik kende de stof, snapte hoe het werkte en wilde het wel proberen. Dat beviel zo goed dat ik daarmee verder ben gegaan."

Stomverbaasd
Na de middelbare school wilde Emma naar de dansacademie in Arnhem. Die stopte echter met de opleiding flamenco. Lesgeven zat ook de jonge Willemse in het bloed. Het werd Plan B: een combinatie van creatief zijn en het bedrijfsleven, Spaans studeren, taalcursussen in Spanje verkopen en blijven dansen. "Doodeng, maar wel leerzaam. Jaren later heb ik, samen met mijn partner, nagedacht over de toekomst. Kon ik de school als een bedrijf runnen? Toen ik mijn moeder vertelde dat ik dat samen met haar wilde doen, was ze stomverbaasd." Paulette: "Die school is best een ding. Er gaat iets veranderen en je moet dan zaken loslaten. Het was wennen, maar ik ben nu happy en hoe mooi is het als je je kindje aan je kind kunt geven." Emma wil groeien en onderscheidend zijn. Prioriteiten? "Persoonlijke aandacht, gezelligheid en het meedoen voor iedereen door lessen van vakdocenten waar je nu en later profijt van kunt hebben. "

Dansen is een taal die iedereen verstaat. Die visie wil het familiebedrijf voortzetten. Facebook en de website worden ingezet om die boodschap over te brengen. Door de jaarlijkse voorstellingen in De Poorterij kan iedereen van dichtbij kennis maken met de danscultuur. Paulette, die zichzelf een draaiboekfreak noemt, en Emma weten wat daarbij komt kijken: "Het tijdspad is heel belangrijk. Een jaar is zo om en er is veel te regelen: thema uitzoeken, de muziek, choreografieën, decors, kleding, grime, make-up, licht, geluid, enzovoorts. Een hele investering en daarom maken we veel zelf en hergebruiken we dingen. Rond de kerst zal de boom met bijzondere dans gerelateerde versierselen er weer staan." Bij de komende voorstelling dansen gevorderden ballerina's op muziek van Rachmaninoff. Eric Carmen bewerkte het tot de powerballet 'All by myself'. Paulette ontroert het nu al. Het is een dierbare herinnering aan haar vorig jaar overleden man Hans. Op 17 en 18 april moet de 50e voorstelling op de planken staan, dat is het echte feest!

Meer berichten