Vriendinnen Chrisje de Graaf en Annie Lievaart halen herinneringen op tijdens de opening van de tentoonstelling.
Vriendinnen Chrisje de Graaf en Annie Lievaart halen herinneringen op tijdens de opening van de tentoonstelling. (Foto: Marielle Pelle)

Aalst, winkeltjes, werk en welvaart

Het dorp Aalst had in de jaren '50 tot de jaren '70 een ander dorpsbeeld. Afgelopen weekend opende historische werkgroep 'De Vier Heerlijkheden' hier een tentoonstelling over in dorpshuis 't Gement.

door Marielle Pele

Aalst - "Een volk wat zijn historie vergeet, vergeet zijn toekomst", sprak wethouder Willem Poshouwer bij de opening van de historische tentoonstelling 'Aalst, winkeltjes, werk en welvaart'. Wethouder Poshouwer, die kunst en cultuur in zijn portefeuille heeft, geeft aan dat hij dit een mooi oogpunt vindt van cultuur. "Cultuur is oog blijven houden voor de historie." Waarop hij aanvult: "Kunst en cultuur zijn niet alleen schilderijen aan de muur."

Bij de opening van de tentoonstelling, wordt ook het nieuwe boek gepresenteerd. Voorzitter Ron Looijen overhandigde het eerste exemplaar aan wethouder Poshouwer. Vicevoorzitter Verweij sprak enkele woorden en vertelde hoe het boek tot stand kwam. "Die oude schoenendoos op zolder, die we soms van mensen krijgen, daar halen wij inspiratie uit."

De tentoonstelling laat Aalst zien in de jaren '30 tot de jaren '70. Ontstond er in de jaren '70 een jongerencultuur, op het podium is een pop aangekleed in de stijl met de daarbij behorende muziek. De uiterwaarden is een gebied dat onlosmakelijk met Aalst is verbonden. Veel arbeiders werkten in de uiterwaarden en natuurlijk op de steenfabriek. Maar hoe ondenkbaar was het in de jaren '30 dat deze steenfabriek zou automatiseren? En wie had gedacht dat men zou recreëren in de uiterwaarden? Nu vormen twee grote campings en een groot recreatiegebied de uiterwaarden van Aalst. Wethouder Poshouwer nam het boek in ontvangst en zei: "Cultuur en verleden moeten we vasthouden." Hij sloot af met de woorden: "Elke dag schrijven we historie!"

Namens de historische werkgroep was Corrie Maas actief voor deze tentoonstelling. "Ik ben na mijn huwelijk in 1970 in Aalst gedropt", zegt ze lachend. Ze trouwde met een Aalsterse boer. Ze vertelt dat historie al snel haar interesse had. Zelf werd Maas geboren in Zeeland, maar als jong meisje verhuisde ze naar de Noordoostpolder. Hier bestond geen geschiedenis. De overgang vanuit de Noordoostpolder naar Aalst was ook erg groot. Ze vertelt over haar verbazing dat ze in de jaren '70 in Aalst als vrouw geen deel uit mocht maken van een bestuur en dat ze wat uit te leggen had dat ze na haar trouwen als docent nog lesgaf. Nu kan ze er om lachen, vooral als ze nu naar haar schoondochters kijkt en ziet hoe ook in Aalst de tijd veranderd is.

Op de tentoonstelling zijn twee vriendinnen, de 80-jairge Chrisje de Graaf uit Aalst en de 81-jarige Annie Lievaart uit Brakel. Samen schuiven ze weer even in de oude schoolbank en tot in detail weten ze nog te vertellen over hun schoolperiode op de ULO in Aalst. "Dit stond voor Uitgebreid Lager Onderwijs", vertelt Lievaart. "We hadden 14 vakken, waaronder Frans, Duits en wiskunde. Maar wiskunde heette algebra." Samen halen ze herinneringen boven en grinniken om voorvallen, die vooral boven komen bij het zien van de oude prenten.

Ook Meta Groeneveld bekijkt genietend en met herkenning de oude platen. Groeneveld werd geboren in buurtschap De Rietschoof bij de steenfabriek. Ze ziet veel herkenning. Tussen de prenten van de winkeltjes vertelt ze over haar oom, melkboer Sterk. Hij vertrok in 1954 vanuit Aalst naar Canada. Alle winkeltjes, van fietsenmaker tot kruidenier, worden nog herkend en maken de herinneringen weer levend. In de filmzaal draait de oude dorpsfilm uit 1964, in zwart-wit beelden herleeft Aalst uit de jaren '60.

Meer berichten