Sanne klust vaak bij in de aardbeienkas van haar ouders waar het nu rustig is. Dat komt vader Twan, teammanager, goed uit. Kan hij nog op zoek naar extra support voor 'De Marathonmeiden'.
Sanne klust vaak bij in de aardbeienkas van haar ouders waar het nu rustig is. Dat komt vader Twan, teammanager, goed uit. Kan hij nog op zoek naar extra support voor 'De Marathonmeiden'. (Foto: Sport in de Spotlights)

'Diesel' Sanne (17) debuteert

Vorige week werd ze 17 jaar; Sanne van Heel. Ze debuteert dit seizoen in het circus dat marathonschaatsen heet. Er komt heel wat bij kijken om zoveel rondjes op smalle ijzers te staan. Hoe Sanne dat doet? Gewoon met plezier in de sport en ondersteuning van de juiste mensen, drie hoofdsponsors en tal van anderen.

door Jetty Duister

Zaltbommel - Sanne woont samen met haar vader Twan, moeder Claudia en zus Lisa, in het buitengebied van de vestingstad. Logisch, want naast het huis staat een grote kas waar aardbeien in gekweekt worden. Twan stapt even binnen om te vragen of hij aan moet schuiven. Ouders moeten sportende kids helpen, anders lukt het niet. Voor de familie Van Heel is dat niet anders. Sanne vertelt er over. Haar schaatsen en de outfit liggen al klaar, want er moet nog getraind worden. Op de agenda: een meerdaagse wedstrijd om de Trachitol Trophy.

Na het Cambium is Sanne de opleiding Sport en Bewegen Coördinator in Den Bosch gaan volgen. Ze is tweedejaars en heeft al een aantal stages achter de rug. Nu is dat bij een fitnesscentrum: "Dat is hier vlakbij. Ik sta dan voor een groep die ik moet motiveren en aanmoedigen. Dat doe ik op een manier waar ik zelf ook enthousiast van zou worden. Voor mijn studie haal ik certificaten, bijvoorbeeld eentje om spinning lessen te geven. Wat ik wil worden? Mijn eerste gedachte was fysio, maar nu twijfel ik. Toen ik klein was wilde ik juf worden. Iets leren aan anderen is heel leuk." Gelukkig heeft Sanne nog genoeg tijd om daar goed over na te denken. Dat doet ze niet als de vraag komt welke sport haar voorkeur heeft. "Schaatsen! Ik ben begonnen met dansen. Naast het schaatsen en fietsen vond ik streetdance ook top. Toen ik een jaartje of twaalf was boeide me de lessen niet meer. Het schaatsen deed ik al bij De IJsvrienden en het wielrennen bij WTC Maas Waal." Waarom schaatsen haar favoriete sport is? "Ik denk dat het komt omdat ik een beetje bang ben om in het wielerpeloton te rijden. Als je valt, val je echt hard. IJs is natuurlijk ook hard, maar dan schuif je gewoon een beetje door." Het gaat om de goede techniek inzetten op het juiste moment. En daar werkt ze samen met haar schaatstrainers en volgend jaar bij wielervereniging Schijndel hard aan. "Samen met mijn zusje Lisa gaan we daar fietsen. Bij WTC Maas-Waal heb ik een goed seizoen gedraaid. Het is triest, maar bij die club kom ik niet meer verder. Er zijn geen meisjes junioren waar ik mee kan trainen. Om mijn niveau te verhogen wil ik meerdaagse wedstrijden rijden met een groep. Dat kan bij mijn nieuwe club. Gelukkig snapte het bestuur mijn keuze."

Shorttrack of de marathon?
Sanne begon op de kleine shorttrackbanen met schaatsen. Na de lange baan schaatsen koos ze uiteindelijk voor de marathon. "Shorttrack schoenen zijn keihard. Dat zit echt niet lekker", vertelt Sanne lachend. De echte reden van haar keuze? "Ik ben niet van de korte afstanden en de sprint, maar meer een dieselmotor die na veel rondjes op gang komt. Als je begint met schaatsen is dat altijd op de korte baan. Lange baan schaatser ben je als junior C. Die overgang is best lastig. De ijzers van je schaatsen hebben andere rondingen en het zijn klapschaatsen. De techniek wordt dan heel anders." Sanne is tweedejaars Junior B en heeft de volgende stap met ambitie gezet. "Bij de IJsvrienden heb ik het meest geleerd van Henny van Loon en Frank Lankhaar. Ik maak nu voor het eerste jaar deel uit van een marathonschaatsploeg, die naast mij uit Danielle van Zanten uit Brakel en Fransiene van Eck uit Zuilichem bestaat. De teamleden en begeleiders kende ik al. Jochem Uithoven is coach, zijn broer Nick ploegleider en zus Ilse fysio. Johnny Verbeek is onze verzorger. Vorig seizoen stond Ilse als clubcoach langs de baan en zag dat ik goed meekwam. Nadat Nick mij heeft gevraagd is het balletje gaan rollen." Er is fiks getraind op kracht en duurvermogen. "De wedstrijd tactisch lezen, kansen pakken en goed afronden is iets waar we samen op moeten oefenen in de praktijk. Tijdens de wedstrijd kun je seinen. Wat dan nog te doen? Opletten en inzicht in jezelf zien te krijgen. Angst in het peloton heb ik niet. Ik kan vrij en relaxed rijden en dat voelt goed." De Bommelerwaardse meiden in de Beloften-categorie kunnen een beetje afkijken van hun ploeggenoten in de Topdivisie, zoals Clarissa van Maaren. Sanne's grootste voorbeeld is Irene Schouten. Wat nu echt anders is? "Je hebt ploeggenoten om op niveau te trainen. De uitdaging, de ambitie en de coaching; het is allemaal anders maar ook heel gezellig! Ik weet dat finales rijden pittig is. Je moet voorin zitten en je plek vasthouden. En, niet bang zijn voor duw- en trekwerk." Vader Twan stapt binnen en heeft ook nog wel tips om finales te rijden en punten te pakken voor dochterlief: "Niet te lief zijn, breed rijden, niet te ver afzakken en de ideale lijn vasthouden." Vorig weekend werd Danielle zevende in het eindklassement en Sanne 28e. Fransiene viel helaas. Overall mogen de Marathonmeiden tevreden zijn.

Plaatsing Weissensee
Sanne heeft de eerste punten voor Oostenrijk, haar ultieme doel dit seizoen, binnen. Op dit natuurijs starten is een soort van heilige graal voor de marathonrijders. Maar er komt meer bij kijken, vertelt Twan: "Claudia en ik hebben elkaar op het ijs leren kennen. Zij reed in de top van Nederland mee in de tijd van Greta Smit en Klazina Seinstra. We zijn al jaren lid van De IJsvrienden, rijden zelf en zijn coach. Onze kinderen hebben we altijd overal naar toe gebracht. Nu zijn we een beetje gescheiden: Claudia gaat met Lisa mee en ik met Sanne. Ik ben manager en vertegenwoordiger van haar ploeg en zorg voor de randvoorwaarden. De kosten voor de Weissensee zijn hoog, maar dat komt vast goed en natuurlijk hopen we dat Sanne en de meiden er gaan rijden."

Meer berichten