Halt-medewerker Steffi van den Berg verzorgt met jongerenwerkers gastlessen op een aantal scholen in de Bommelerwaard over vuurwerk en de regels.
Halt-medewerker Steffi van den Berg verzorgt met jongerenwerkers gastlessen op een aantal scholen in de Bommelerwaard over vuurwerk en de regels.

'Erbij staan, is meegedaan!'

Jaarlijks worden er zo'n 1500 jongeren naar Halt gestuurd omdat zij zich niet aan de vuurwerkregels houden. Maar ook voor vernielingen, brandstichting en geluidsoverlast. Halt verzorgt deze maand op veel scholen in de Bommelerwaard een gastles om voorlichting te geven over de regels omtrent vuurwerk.

door Marielle Pelle

Regio - "We willen vooral de regels bespreken, wanneer het veilig is en wat de gevolgen zijn", zegt Steffi van den Berg, die als Halt-medewerker de gastlessen verzorgt. Samen met de jongerenwerkers bezoekt ze verschillende scholen in de regio. "Maar we hebben het ook over de leuke dingen, want vuurwerk is ook leuk!"

Mathieu Bekker en Cris de Groot zijn als jongerenwerker betrokken bij de gastlessen. "We horen van de jeugd zelf dat ze al flink bezig zijn met vuurwerk", zegt Bekker. Sprekend over de problematiek van vuurwerk en vernielingen, spreekt De Groot zijn zorg uit: "De jongeren vertellen eerlijk, ze schamen zich er niet voor, de openheid is fijn. Toch is het zorgelijk dat ze dit normaal vinden." Bekker en De Groot beseffen zich dat dit een moeilijk keerpunt is. "De jongeren vinden het normaal, dus het is heel moeilijk om dit te veranderen." De Groot ziet hierin de jongerencultuur. "Ze willen elke keer iets anders, alles is even leuk. Dat is op school, dat is met hun kleding, hun mobiel. Elke keer moeten ze weer een nieuwe versie. Dat is ook met gebruik van vuurwerk, ze moeten elke keer iets anders en het liefst iets groters!"

Gastles
De gastles wordt verzorgd voor groep 8 van de Willem van Oranjeschool in Brakel. Als Van den Berg aan de leerlingen vraagt wat Halt is, weet één van de tieners dit keurig te verwoorden: "Jullie zijn een soort politie, maar dan voor jongeren." "Inderdaad", zegt Van den Berg, "ik loop niet op straat, maar als je iets gedaan hebt wat niet mag, kom je wel bij mij terecht." Ze vertelt over welke onderwerpen de gastles gaat. Als ze vertelt dat ze het gaan hebben over hoe je vuurwerk af moet steken, mompelen een aantal jongens -die direct al op het puntje van hun stoel zitten- "Yes!"

Ze praten over legaal en illegaal vuurwerk. Van den Berg is benieuwd welk vuurwerk de leerlingen afsteken. Ze twijfelen even, maar Van den Berg laat met haar open houding en door het gewoon te benoemen merken dat het klaslokaal veilig is en dit niet doorgeseind wordt aan de politie. Dan zijn er een aantal die durven te vertellen dat ze nitraten afsteken. Van den Berg laat ze duidelijk merken dat dit gevaarlijk vuurwerk is. Via een quiz wordt kennis getest en doorgesproken over een aantal onderwerpen. Terwijl Van den Berg rustig tussen de tieners aan een tafel zit, ontstaat er openheid en durven de tieners steeds meer vragen te stellen. Vanuit achter in de klas, vraagt een leerling: "Ik maak met mijn broers een vuurwerkbom van sterretjes, mag dat?" Ze antwoordt eerlijk: "Officieel mag het niet, als het gezien wordt krijg je een waarschuwing. Maar het belangrijkste is dat je dit nooit moet doen met Thunderkings!" De leerling knikt. Ja, dat begrijpt hij wel.

Er wordt stil gestaan bij de schade die ontstaat en dat je kosten zelf moet betalen. Als Van den Berg vertelt dat een nieuwe prullenbak 720 euro kost, zie ik de ogen van de jongens groot worden en één hoor ik in zichzelf zeggen: "Oh, dan ga ik dat nooit meer doen!"

De docent van groep 8 luistert geïnteresseerd met haar groep mee. "Dit is waardevol. Het komt beter over als de instanties het verhaal zelf vertellen. Op deze manier halen wij als school de maatschappij naar binnen en dit biedt meerwaarde."

De jongerenwerkers gaan met een kleine groep tieners om de tafel. Ook daar ontstaan open en eerlijke gesprekken. Ze openen het tafelgesprek met de vraag: "Wie heeft er nu al vuurwerk afgestoken?" Even blijft het stil en dan durft één jongen te antwoorden: "Nou, één Thunderkinkje, ofzo." Er wordt open met elkaar gesproken en de jongerenwerkers zijn vooral benieuwd wat ze met Oud en Nieuw gaan doen. Eén leerling hoeft niet na te denken. Met glimmende oogjes vertelt hij: "De put voor ons huis opblazen!" Bekker kijkt de jongen aan en zegt: "Ik hoop dat je een grapje maakt." Dan vraagt hij aan de groep: "Wat vind je ervan als er spullen kapot gemaakt worden?" Daar hebben alle tieners wel een mening over

Een ander kind vertelt over sterretjes, waarop een aantal uit de groep lachen. Dit gedrag wordt direct vastgepakt door Bekker. "Waarom doe je nu net of dat dit niets voorstelt. Hoe denk je dat hij zich nu voelt? En wat denk je dat hij gaat doen? Juist om bij de groep te horen gaat hij ander vuurwerk halen en dat hij dit doet is eigenlijk jouw schuld! Terwijl hij dit zegt, kijkt hij de jongens recht aan.

Tot slot geven ze de boodschap mee: "Probeer na te denken over wat je doet. En erbij staan, is meegedaan!" Als de tieners teruglopen naar hun klas, zegt een 11-jarige jongen: "Ik vond het leuk, want ze zeiden precies wat we moeten doen!" Zijn 12-jarige klasgenoot zegt: "Het is goed dat er uitleg is, want sommigen kennen de gevaren niet." Van een andere jongen glimt zijn hele gezicht, zo interessant vindt hij het onderwerp: "Dit mag nooit, met Oud en Nieuw wel. Het ziet er leuk uit en het geeft ook zo'n leuk gevoel." Zijn vriend vult aan en zegt: "Het geeft een kick! En we krijgen de kans voor vuurwerk maar één keer per jaar, dus we moeten het wel doen!" Al geven ze beide aan dat ze nu wel begrijpen dat ze na moeten denken wat ze doen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden