"Er staat al 400.000 kilometer op de teller." Bestuurslid Dorrit en Karin zijn twee van de 25 vrijwilligers die de dierenambulance bemensen.
"Er staat al 400.000 kilometer op de teller." Bestuurslid Dorrit en Karin zijn twee van de 25 vrijwilligers die de dierenambulance bemensen.

Uitrukken met voer en vangnetten

Een aangereden das, een vastgevroren zwaan, een gedumpt konijn: ze kunnen rekenen op hulp van de vrijwilligers van de Dierenambulance 's-Hertogenbosch. Ruim 400.000 kilometer heeft de ambulance inmiddels op de teller staan. Binnenkort zal het rode busje met de groengele strepen dan ook worden vervangen. Sinds de oprichting in 1985 hebben duizenden dieren een ritje gemaakt in de ambulance. Meestal met een dierenarts of tijdelijke opvang als bestemming.

door Loeki Bruinink

's-Hertogenbosch - "We zijn een vervoersorganisatie," legt bestuurslid Dorrit Kivits uit. "Alleen al in 2019 rukte onze dierenambulance 3.290 keer uit. 128 keer met de gemeente Zaltbommel als bestemming, 172 keer betrof het een rit naar Maasdriel. Dagelijks zijn onze vrijwilligers van 09.00 tot 20.00 uur in touw. Ook in Den Bosch, Vught, Boxtel en Heusden." Ze gaan de weg op voor dieren die ten prooi zijn gevallen aan het verkeer, gedumpt zijn of op andere wijze in moeilijkheden verkeren. Ook een baasje dat geen vervoer heeft voor een bezoek aan de dierenarts, kan een beroep op ze doen. Deze middag is het voorlopig nog rustig. De twee dienstdoende vrijwilligers – de ervaren Karin Duvigneau en de in opleiding zijnde Thomas Schouten – wachten af in het kantoor aan De Beverspijken in Den Bosch. "Het is een dubbel gevoel. Je wil erop uit. Maar een oproep betekent dat een dier in nood is. En dat wil je niet."

Twee derde van de meldingen die ze binnen krijgen betreft vogels. "Op dit moment vriest het niet. Fijn voor ganzen, eenden en meerkoeten. Niet voor egels. Door het zachte weer en het opharken van blad ontwaken ze uit hun winterslaap. Daarover krijgen we meer meldingen dan gewoonlijk."

Als vrijwilliger moet je kunnen omgaan met dieren én mensen. "Je leeft mee met de vrouw van wie het hondje is aangereden. En je bent blij als je een huisdier kunt verenigen met zijn eigenaar. Of als je samen met de brandweer een ree uit het water redt, zoals laatst het geval was." Een handboek geeft de ambulancebemanning houvast. Want elk dier vraagt om een andere aanpak. "Een vos kan nogal wat ziektes bij zich dragen, de nagels van een das zijn scherp en met de tanden van een marter wil je ook niet kennismaken." Dus liggen er allerlei hulpmiddelen in de ambulance: van vangnetten, mondkapjes en handschoenen tot scharen en voer. "We vervoeren gewonde dieren naar de dichtstbijzijnde dierenarts. Loslopende honden en zwerfkatten brengen we naar het asiel. Helaas zijn de opvangadressen voor andere diersoorten in ons werkgebied verdwenen, met name door strenge regelgeving. We zijn nu op Tilburg aangewezen. Als we op weg daarnaartoe een spoedmelding krijgen, is de aanrijtijd te lang. We sparen dieren dus op. Pas aan het eind van de dag vervoeren we ze naar de opvang." De sperwer die vanochtend is opgepikt, moet dus nog even geduld hebben.

De oude ambulance heeft zijn dienst bewezen. De nieuwe zal straks zijn taak overnemen: koers zetten naar hulpbehoevende dieren.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden