De rondleiding door de Sint-Maartenskerk eindigt bij het orgel. Daar nemen enkele vrouwen plaats om tot groot plezier alle registers open te trekken.
De rondleiding door de Sint-Maartenskerk eindigt bij het orgel. Daar nemen enkele vrouwen plaats om tot groot plezier alle registers open te trekken. (Foto: Mariëlle Pelle)

Een warm en smakelijk welkom

Een high-tea voor nieuwkomers, om kennis te maken met Zaltbommel en de mensen die er wonen. Dat was het idee van PKN Gemeente Zaltbommel. Zaterdag 25 januari was een ieder welkom in de koorkerk van de grote Sint-Maartenskerk. Buiten in de kerktuin bloeien de eerste sneeuwklokje en de paarse krokussen komen al voorzichtig boven de grond. Een Hollands en fleurig welkom op deze koude januaridag, in dit koude Nederland. Een mooi symbool, wat nog meer hartverwarmend voelt als je binnenstapt in de koorkerk, waar een uitgebreide high-tea klaar staat en waar gastvrouwen van de Protestante Gemeente hun liefde en gastvrijheid willen delen met nieuwkomers in de Bommelerwaard.

door Mariëlle Pelle

Zaltbommel - "Het is belangrijk dat mensen zich thuis voelen, deze mensen hebben aandacht nodig", zegt een bewogen Jessica van Leeuwen, als organisator van deze middag.

Verbinding
Jose is taalcoach bij vluchtelingenwerk, vanmiddag is ze samen met een vrouw afkomstig uit Syrië naar de high-tea gekomen. Jose vertelt dat ze al jaren taalcoach is: "Het is fijn om iets te kunnen betekenen. Er ontstaan vriendschappen, dit is zo waardevol", vertelt ze.

Aan tafel bij Jose zitten enkele Syrische vrouwen. Ze hebben elkaar wel eens bij een instantie gezien, maar wat voelt het goed om vanmiddag bij elkaar aan tafel te schuiven. Een vrouw luistert en zoekt steun bij de andere vrouwen, ze is pas zeven maanden in Nederland, maar wordt vanmiddag hartelijk ontvangen. Twee vrouwen, lid van de Protestante Gemeente die de high-tea organiseert, schuiven ook aan tafel. Zij geven en delen mee in de warmte en betrokkenheid. "We willen graag kennismaken en ze laten voelen dat ze welkom zijn. De kerk is de plaats waar we verbinding maken en dat willen we ook uitstralen naar buiten."

'Zaltbommel is aardig'
Nahla zit ook aan tafel, ze straalt en geniet zienderogen. Terwijl ze van een heerlijke stroopwafel geniet, vertelt ze dat uit Syrië komt. "Het is leuk om met Nederlandse mensen in contact te komen. Mensen in Zaltbommel zijn zo aardig!" Trots vertelt ze dat ze in Syrië docent Engels was, nu mag ze hier in Zaltbommel op een basisschool weer kinderen helpen. De kinderen geven haar energie, vertelt ze.

Rondleiding
Bij Zaltbommel hoort de Sint-Maartenskerk. Vanmiddag is er een rondleiding door de eeuwenoude kerk en vertelt Simon Buwalda in simpel Jip-en-Janneketaal en met behulp van de vele schilderingen in de kerk stukken van de Bommelse geschiedenis. Ondertussen worden veel selfies gemaakt, vooral voor het imposante orgel. Tot slot maken ze met elkaar een klim naar het oude instrument, waar de organist vertelt. Al snel klinken de mooie melodieën, iedereen luistert stil, rondkijkend zie ik allemaal lichtjes in de ogen. Een man, kijkt me aan en wijst naar de organist: "The Maestro!" Op de vraag of ze even willen proberen, zijn het de vrouwen die dit aandurven. De gezichten van de dames stralen, hun ogen twinkelen, iedereen geniet mee en in de ijskoude kerk is de warmte voelbaar.

Simon Buwalda, vat het samen en zegt: "Je bent niet kerk voor je zelf alleen. Om je naaste te ontmoeten, moeten we onze hand uitsteken. Dit gebouw is van Zaltbommel, wat is het mooi om elkaar hier te ontmoeten."

High-tea
Samen met een Syrische vrouw schuif ik langs het rijk gevulde buffet met stroopwafels, bonbons, tompoucen, slagroombollen, broodjes, wraps, scones, soesjes, dadeltaart en nog veel meer hartige en zoete lekkernijen. Beide pakken we een stukje arretjescake. Ik vertel mevrouw dat dit een echt Nederlands gerecht is. Ze kijkt me verontwaardigd aan en zegt: "Nee, dit is Syrisch. Dit is biscuit met chocolade, dit is echt Syrisch." We kijken elkaar verbaasd aan en ervaren dat we veel meer verbondenheid hebben met elkaar als we dachten. Als ik de kerk verlaat, valt mijn oog weer op de krokusjes die voorzichtigjes boven de grond komen, ik krijg een glimlach om mijn mond en realiseer me: Zo mogen we nieuwkomers welkom heten, vrolijk gekleurd en de kans om te gaan groeien en bloeien op de koude Hollandse bodem.

Meer berichten