Een newbornshoot, maar dan net even anders. Gelukkig heeft het gezin alsnog prachtige foto's van henzelf en de pasgeboren Madee kunnen laten maken.
Een newbornshoot, maar dan net even anders. Gelukkig heeft het gezin alsnog prachtige foto's van henzelf en de pasgeboren Madee kunnen laten maken. (Foto: Iris Kolff)

Kraamweek met de voordeur op slot

Ondanks dat corona het dagelijks leven beheerst, gaat dat dagelijks leven ook gewoon nog door. Er zijn ook in deze tijd vrouwen zwanger die moeten gaan bevallen. We spraken Ilse en Leendert Luijendijk. Ze zijn ouders van Moos (3) en Yfke (1,5) en op 14 april werd dochter Madee geboren.

door Marielle Pelle

Gameren - "We houden iedereen op afstand, niemand houdt Madee vast. Dit is om onszelf te beschermen, maar ook om niet constant jezelf af te hoeven vragen waar we goed aan doen", vertelt moeder Ilse Luijendijk, aan het einde van haar kraamweek. Haar ouders, die beide in de zorg werken, komen een enkele keer in de avonduren kijken, als de kraamverzorgster er niet is. Want om de kraamverzorgster te beschermen, mag er geen bezoek komen als zij aanwezig is. "Mijn moeder houdt bewust veel afstand en blijft ver van me vandaan. Ze beschermt hiermee zichzelf en ons, zodat de verleiding er ook niet is om elkaar aan te raken." In haar stem hoor je hoe dit Ilse raakt. Ook Leenderts ouders kwamen een keer kijken, "maar hoe leg je aan je kinderen uit dat opa en oma niet binnenkomen?"

Bevallen
De dagen naar de bevalling toe waren spannend vertellen ze samen. "Het zit in je hoofd. Je wil alles angstvallig buiten houden", vertelt Ilse. Waarop Leendert aanvult: "We waren zo bang dat iemand hier ziek werd, want dan zou iedereen in beschermde kleding moeten." Daarnaast was er de angst om een beroep op het ziekenhuis te moeten doen, een plaats waar ze niet wilden komen. Terugkijkend op de periode voor de bevalling zegt ze: "Het voelde vaak echt alsof je aan je lot werd overgelaten. De controles bij de verloskundige waren minimaal. We werden wel goed op de hoogte gehouden, en de boodschap was: We hopen dat alles goed blijft gaan, als je ons nodig hebt zijn we beschikbaar." Ilse is eerlijk en zegt: "Ik had meer stress dan bij de bevallingen van mijn andere kinderen. Die stress heeft wel een grote weerslag op je bevalling."

Terwijl we via beeldbellen elkaar spreken, showen ze trots hun dochter Madee, die heerlijk ligt te slapen in papa’s armen. "We hebben echt geluk dat niemand hier ziek is en dat ik thuis kon bevallen", vertelt Ilse. "De weg ernaartoe, bij elke dag die ik overtijd was, gaf veel spanning. Je bent niet onbevangen. Het lukt niet om het maar gewoon op je af te laten komen, want overal en iedereen heeft het erover."

Ook na de geboorte van Madee was het een zoektocht. Ze vertellen dat de bevalling geleid werd door een invalverloskundige die ze nog nooit gezien hadden en daarna ook niet meer gesproken hebben. Alle contacten met de verloskundige, die normaal om de twee dagen langs komt voor nazorg en nacontrole, vonden nu telefonisch plaats. Ilse slaat haar ogen neer en zegt: "Alles bij elkaar was het behoorlijk pittig." Dankbaar vertellen ze dat de zorg van de kraamverzorgster fijn is en Madee maakte een goede start. "Ik ben wel gaan schrijven", vertelt Ilse. "Bij de andere kinderen deed ik dit omdat ik er tijd voor had. Nu is het een bewuste keuze, omdat ik er behoefte aan heb."

Kraambezoek
De afspraak is: geen bezoek als de kraamverzorgster er is. Dit geeft duidelijkheid geven ze aan. In de avonduren komt soms iemand van de eigen familie en verder niemand. Dit betreuren ze. "De kinderen snappen niet dat er niemand komt, maar voor ons is het ook zoeken. We zitten allemaal op ons eigen eilandje en we kunnen elkaar ook niet helpen." Bij haar vorige bevallingen namen ook haar ouders, zussen en schoonzussen een stukje zorg op zich en dit is nu niet mogelijk.

Herinneringen
Vooraf hadden ze contact met een fotograaf voor een newbornshoot. "Een week voor de bevalling kreeg ik een mail dat de shoot niet door zou gaan. Ik baalde al als een stekker. Nu is er niets leuks meer, dacht ik nog", vertelt Ilse. Na enkele dagen zag ze op social media een post langs komen van een fotograaf die raamfoto’s maakte in de kraamtijd. "Ik dacht meteen: dat ga ik aan haar vragen! Wie weet wanneer we anders pas foto’s mogen maken." Stralend gaat ze verder: "Hier ben ik nu zo blij mee!"

Met de slapende Madee tussen hen in, zegt Ilse: "Het moeilijkste vind ik dat ik mensen die dichtstbij staan op afstand moet houden." Leendert vult aan en zegt: "Je zei pas heel treffend: 'Ik voel me net de moeder van Mozes.' Je hebt een kindje gekregen, maar niemand mag het weten." Terwijl haar ogen geliefd naar Madee kijken, knikt ze: "Inderdaad, zo voelt het wel..."

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden