On-kruid: Bosanemoon

In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.

De kans dat je de bosanemoon tegenkomt tijdens een voorjaarswandeling door het bos, is in deze tijd van het jaar groot. Omdat de bosanemoon in het voorjaar het uiterlijk van onze loofbossen bepaald. Door zijn vroege bloei profiteert de witte lentebloeier van het licht dat gemakkelijk de bodem kan bereiken doordat de bladeren nu pas aan de bomen beginnen te komen. Daardoor krijgt de bosanemoon genoeg licht om zijn mooie glanzende bloemen te laten zien. Om zoveel mogelijk warmte op te vangen, staan de bloemen naar de zon gericht, waardoor op een zonnige lentedag de bosbodem wit kleurt. De bloemen gaan ‘s nachts weer dicht, om zich tegen de kou te beschermen.

De bosanemoon groeit niet alleen in het bos. Je komt haar ook tegen in bermen en op landgoederen. Vrijwel alle delen van de plant, inclusief de wortel, bevatten een giftige stof, die vroeger werd gebruikt om de pijlpunt in te dopen. Ook uitwendig kan de plant huidirritaties veroorzaken.

De naam 'bosanemoon' komt van het Griekse 'Anemos', wat 'wind' betekent. Dat verwijst naar de snel afvallende bladeren die door de wind weggeblazen worden. Volgens de Griekse mythologie was Anemone een nimf (halfgodin) aan het hof van de Godin Flora. De God van de wind, Floras, werd verliefd op Anemone. De jaloerse Godin Flora was bang haar kwijt te raken en veranderde Anemone in een bloem.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden