Een stadslegende... (deel 8)

door Frans van den Heuvel sr.

"Goed", zei de advocaat. “Ik zal m’n voelhoorns eens uitsteken. Gun me wat tijd en kom woensdagavond maar naar mij. Dan hoop ik te weten hoe we dit gaan aanpakken." De journalist en ik konden niet anders dan er mee in te stemmen, gaven elkaar de hand en wensten de advocaat succes. De zak met munten en edelstenen werd veilig in de kluis opgeborgen en de journalist en ik vertrokken.

De drie dagen tot woensdag leken voor de journalist en mij een eeuwigheid te duren. We dronken elke dag in de middags samen wat en filosofeerden over met welk plan de advocaat zou komen.

Eindelijk werd het woensdagavond en meldden we ons bij de advocaat. Hij ontving ons hartelijk, en tijdens de koffie ontvouwde hij het grote plan.

"Mannen", zei hij, "ik heb zo goed als zeker een koper voor de schat gevonden. In Zwitserland. Ik heb overlegd met een bevriende bankier en die heeft bemiddeld. De persoon die veel belangstelling heeft voor onze vondst is een rijke verzamelaar uit het Midden-Oosten. Namen zijn niet genoemd en dat zal ook niet gebeuren. Van beide kanten niet. Uiterste discretie moet worden betracht. Ik heb die garantie gegeven. Wat is de volgende stap? Ik reis overmorgen naar Zwitserland, uiteraard met de auto, en neem de schat mee. Mochten er aan de Zwitserse grens vragen worden gesteld over het doel van mijn reis, hetgeen denk ik niet zal gebeuren, omdat ik een uitnodiging van de bankier kan laten zien. Hij heeft me zogenaamd nodig om hem van juridisch advies te dienen in een nogal precaire familie-aangelegenheid. Geen zorgen dus. En, nu komt het. De koop wordt contant en in Zwitserse Francs afgehandeld. Ik open voor jullie beiden een nummerrekening bij de bank van mijn Zwitserse vriend. Zodra ik terug ben, krijgen jullie van mij de gegevens die jullie nodig hebben om toegang te krijgen tot jullie rekening. Hoe rijk jullie zijn geworden hoor je dan van mij. De hele operatie moet gebaseerd zijn op vertrouwen. De opbrengst zal ik exact in drieën delen."

Er ging anderhalve week voorbij zonder dat de journalist en ik iets hoorden van de advocaat. We stonden stijf van de zenuwen tot er op maandagmiddag werd gebeld...

Wordt vervolgd

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden