On-kruid: Dropplant

In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.

Mijn kleinzoon kan in mijn kruidentuin blindelings de weg vinden naar de dropplant. Hij snoept dan van de blaadjes die, na kneuzing, een anijsachtige dropgeur verspreiden, waardoor ze voor hem onweerstaanbaar zijn. De plant was tot voor enige jaren sporadisch te verkrijgen bij het tuincentrum, maar inmiddels is het vrijwel bij elke tuincentrum te koop. Daar wordt hij aangeboden als borderplant, omdat hij niet zo snel verwilderd. Staat hij in bloei, dan vallen de dieppaarse toortsachtige bloemen meteen op.

Zijn roots vindt hij in delen van Azië en Noord-Amerika en dan met name in Texas. Daar kleurt hij de prairievlakten prachtig paars. Ooit werd de dropplant in de jaren '80 geïntroduceerd als keukenkruid, maar inmiddels is het niet meer te vinden in het keukenkastje. De Amerikaanse indianen gebruikten de dropplant als zoetmiddel.

Tegenwoordig wordt de dropplant steeds vaker aangeplant door imkers, omdat de nectar van de bloemen heerlijke honing oplevert.

Zijn wetenschappelijke naam, Foeniculum, is vernoemd naar de venkelfamilie, die ook een anijsachtige geur verspreidt bij kneuzing. Omdat met name de bladeren zeer aromatisch zijn, worden ze veel gebruikt in allerlei visschotels.

Van mijn tante kreeg ik altijd dropplantthee als ik last had van verstopte luchtwegen. Daarnaast heeft de thee ook een reinigende werking op onze organen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden