Kerst


Kerst

  Column

Column door Johan Cahuzak

Het is koud en aardedonker. De mist hangt boven de velden en de sneeuw dwarrelt daar tussendoor. De toren van de Sint Maarten is nauwelijks zichtbaar, de wereld is weg. Er loopt een groep mensen door de sneeuw, ze zien het pad niet meer en dwalen op goed geluk. Een kudde schapen sjouwt achter hen aan.

Zonder dat iemand het ziet, verschijnt er een lichtje, vlak boven de besneeuwde velden. Als een van de herders zich opricht om zijn mondkapje tevoorschijn te halen, valt het hem op: “Hé kijk, haha, de ster van Bethlehem!” De anderen zien het nu ook, een warm licht schijnt over een hoopje sneeuw.

Als de hele club daar aankomt, blijkt dat een stal te zijn. Of beter, het is ooit een stal geweest. In een hoekje dat net niet besneeuwd is, ligt op wat stro een vrouw. Een jonge vrouw. Donkere randen tekenen haar gezicht maar tonen ook haar ogen. Haar ogen die bang opkijken als drie leden van de groep naar binnen stommelen. Iedereen worstelt met z’n mondkapje want je kunt hier de hemel echt niet zien.

De oudste van de herders stelt de vrouw op haar gemak. “Wie bent u en wat is hier gebeurd?” De jonge vrouw antwoord hem bijna zingend: “Mijn naam is Maria en ik ben zojuist bevallen, maar deze keer van een dochter. En ze heet Esper en dat betekent ‘hoop’. Maar hier achter staat een kunstwerk met twee kinderen en een hondje. Weet u daar iets van?”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden