Kusje

  Column

Column door Johan Cahuzak

Een mevrouw uit de oosthoek van Zaltbommel mailde me met informatie over de gang van zaken rond de plaatsing van windmolens in die contreien. Ze was boos en gebruikte grote woorden: “machtsmisbruik, risico’s onduidelijk, spelregels bepaald zonder bewonersinbreng, wij zitten met de gebakken peren.”

Bekend verhaal. De gemeente werd in deze ooit overruled door de provincie en dan weet je het wel. Ergens zijn er grote belangen of onmogelijke afspraken en als die trein rijdt, is ie niet te stoppen. Zo ging het met de Betuwelijn ook.

Daar komt nog bij dat we in Gelderland te veel zouden mikken op zon en te weinig op wind. Daar is het net niet op berekend en oppoetsen kost veel geld. Ons geld. Bovendien is er sprake van bakken subsidie en dan verschijnen er onmiddellijk handige zakkenvullers.

Mevrouw Oosthoek kan dus hoog en laag springen, tevergeefs. Ik kan alleen maar zeggen dat ik haar begrijp en dat ik meevoel. En dat ik bij mijn molen in Ophemert ook uitkijk op drie Lelijke Jongens. Wat ons rest, is verhuizen naar Amsterdam…

Het bestuur van Windpark Bommelerwaard voelde deze nattigheid fijntjes aan en stuurde de omwonenden een cadeaubon van tien eurootjes voor bloemen. Haha, bij de oplevering straks krijgen ze pleisters, voor op de wonde. En doekjes, voor het bloeden. En natuurlijk van bestuurslid Hein de Kort een kusje, voor de pijn.

Kwekerij De Westerbouwing mag het perkgoed leveren. Een detail: deze onderneming wordt gedreven door een oom en tante van Hein. Dat kan.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden