Zwarte momenten

  Column

Column door Johan Cahuzak

Iets wat kapot is, brengt doorgaans mensen op verkeerde gedachten. Het gaat mij in deze over het centrum van Waardenburg. Ik scharrel daar diverse keren per week voor een boodschapje en omdat ik van A naar B moet.

Tijdens de laatste jaarwisseling is op de meest centrale plek, naast de parkeerruimte waar op vrijdag de visboer en -boerin met hun heerlijke kibbeling zitting houden, een stevige brand geweest. Behoorlijk wat algemene schade, maar wat het meeste opviel was de, volgens mij, particuliere schutting. Planken en balken waren zwaar verbrand.

Toen ik het Nieuwjaarsdag zag, voelde ik de angst, de woede, de teleurstelling en misschien ook wel de agressie. Als mij zoiets had getroffen? Dat je dan denkt, waar eindigt dit? Steken zij vannacht mij en mijn huis soms ook nog in de fik?

Als de eigenaar dit trieste beeld gebruikt als protest, als herinnering aan zwarte momenten, dan begrijp ik dat. Maar ik ben bang dat er iets anders aan de hand is. Juridisch gedoe, een of andere verzekeringspik die talmt, een gemeente die dwars zit of misschien zoiets als Help Mijn Man Is Klusser.

Daarom een voorstel. Zullen we eens kijken of we de schutting weer kunnen herstellen? Ik offer daar desnoods een zaterdag aan op, ik heb aardig gereedschap en twee, nog ja, in ieder geval één rechterhand.

Misschien dat Waardenburg dan eens diep wil nadenken. Dat wij die klus niet voor Piet Snot doen. Met andere woorden, dat de nieuwe schutting 1 januari 2022 overleeft.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden