Boerenslimheid

  Column

Ik ben onder de indruk van die boeren in de buurt van Lelystad. Er zijn daar vergevorderde plannen voor de uitbreiding van het lokale vliegveld. En dan weet je hoe het gaat. Omwonenden lopen te hoop en zoeken argumenten om de boel tegen te houden. Er worden acties gehouden, een gelijkgestemde advocaat onderzoekt of een rechtszaak heil kan brengen en men gebruikt grote woorden waar iedereen van voelt dat het lulkoek is. Het lijkt Zaltbommel wel met z'n energiemolens. Of Sachem. Of het wel of niet parkeren in de binnenstad. Of de dijkverbetering. Of het bouwen van Buitenstad. Of het vervoer van gevaarlijke stoffen over het spoor. Of de overlast van fijnstof van de A2.

Maar in Flevoland bleken met name de boeren tamelijk bijdehand. Ze ontdekten al snel dat protesteren geen moer uithaalde. Net als bij die molens in Zaltbommel. Daar beslist klaarblijkelijk opeens de provincie. En bij het vliegveld van Lelystad de landelijke overheid. Einde protest. Jammer, pech gehad, uithuilen en opnieuw beginnen. En dat deden die boeren. Ze verenigden zich en zochten contact met mensen van de luchthaven ten einde hun boerenproducten aan de passagiers en het personeel te slijten. Lokaal, een hip toverwoord dat wonderen doet!

Kijk, dat mag je met recht boerenslimheid noemen. Woonden er maar boeren in Zaltbommel.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden